Jul 23, 2013

நானும் மாறிவிட்டேன்!

(இந்த இடுகையை என் முக நூல் நண்பன் "Rajinikanth Aj" க்கு சமர்ப்பிக்கிறேன்) 

புத்தகங்கள் படிக்கும் பழக்கம் எப்படி வந்தது என்பதை பற்றியெல்லாம் ஏற்கனவே எழுதி இருக்கிறேன். ஆனால் நான் அதிகம் படித்தது சுஜாதாவையும், பாலகுமாரனையும்தான். சில வருடங்களுக்கு முன் தான் மற்ற எழுத்தாளர்களின் புத்தகங்களையும் படிக்க ஆரம்பித்தேன். சுஜாதாவிலேயே மூழ்கி இருந்துவிட்டதால் வேறு எழுத்தாளர்களை பிடிக்காமல் இருந்தது. பின் சாருவின் அனைத்து புத்தகங்களையும் படிக்க ஆரம்பித்தேன். பின் நிறைய பழைய எழுத்தாளர்களின் புத்தகங்களை வாங்க ஆரம்பித்து, படித்து இப்பொழுதுதான் ஓரளவிற்கு சுஜாதாவைவிட்டு வெளியே வந்திருக்கிறேன். எஸ் ராவையும் வாசிக்கிறேன். ஜெமோவையும் வாசிக்கிறேன். மற்ற எழுத்தாளர்கள் எல்லாம் வெளிநாட்டு எழுத்தாளர்களை பற்றி எழுதும்போது எனக்கு வியப்பாக இருக்கும். 

நாம் இன்னும் தமிழ் எழுத்தாளர்களையே முழுமையாக படிக்கவில்லையே? நாம் எங்கே ஆங்கில எழுத்தாளர்களை எல்லாம்....? அதுவும் இல்லாமல் ஆரம்ப காலங்களில் எனக்கு ஆங்கிலமே தகராறு. பக்கத்திலேயே அகராதி இருக்க வேண்டும். இன்னொரு கெட்ட பழக்கம் ஒவ்வொரு வரியையும் தமிழில் யோசித்து புரிந்து கொள்வேன். அதனால் ஒரு பக்கத்தை கடக்கவே நிறைய நேரம் ஆகும். இன்னொரு பிரச்சனையும் எனக்கு இருந்தது. ஆங்கில நாவலை எடுத்தாலே ஏதோ எனக்கு பாட புத்தகத்தை படிப்பது போல் இருக்கும். தூக்கம் வரும். இதனால் ஆங்கில புத்தகங்கள் பக்கம் செல்லாமலே இருந்தேன். 

16 வருடங்களுக்கு முன் பாம்பேக்கு ரயிலில் சென்றேன். ஏறக்குறைய 30 மணி நேர பயணம். என்ன செய்வது? எப்படி பயணத்தை போக்குவது என்று குழம்பி உட்கார்ந்து இருந்தேன். வயசுக்கோளாறில் ஒரு சிகப்பு அழகான துணை நடிகைக்கு என் பர்த்தை விட்டு கொடுத்து சீட்டில் உட்கார்ந்து தூங்காமலேயே பயணம் செய்தேன். அவளைப் பார்த்து ஜொல்விட்டுக் கொண்டே சென்றதுதான் மிச்சம். பாம்பேயில் இறங்கும் போது அவள் ஒரு நன்றி கூட செல்லாமல் சென்றது வேறு விசயம். அப்பொழுது என் நிலையை உணர்ந்த நண்பர் ஒரு புத்தகம் கொடுத்தார். என்ன புத்தகம் தெரியுமா? "Goodbye, Janet" by Harold Robbins. வேறு வழி இல்லாமல் படிக்க ஆரம்பித்தேன். இரவு நேரம் கைக்கு எட்டும் தூரத்தில் அழகான சிவந்த தாரளமான துணை நடிகை, கையில் இந்த புத்தகம். எப்படி இருந்திருக்கும் என் நிலமை என்று யோசித்துபாருங்கள். நான் என்ன சொல்ல வருகின்றேன் என்று அந்த நாவலை படித்தவர்களுக்குத்தான் தெரியும்.

அத்துடன் எனக்கும் ஆங்கில நாவல்களுக்குமான உறவு முடிந்துவிட்டது. ஆனால் பாம்பே தெருக்கடைகளில் "ச.தே" புத்தகங்கள் கிடைக்காததால் ஆங்கிலத்தில் வாங்கி படித்தது தனிக்கதை. ஆம். நான் சிறு வயதில் நிறைய அந்த மாதிரி புத்தகங்களை படித்திருக்கிறேன். அந்த மாதிரி புத்தகங்களால் ஏற்பட்ட, சேமித்த மன அழுக்குகளை எப்படி களைய போகிறேன் என்று தினமும் சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

இப்படிப்பட்ட என் வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய திருப்பத்தை எங்கள் கம்பனியின் புது CEO ஏற்படுத்திவிட்டார். அவர் ஒவ்வொரு முறை வரும் போதும் ஒரு ஆங்கில புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாக கொடுப்பார். ஆனால் அவைகள் எல்லாம் நாவல்கள் அல்ல. சுயசரிதை, சுய முன்னேற்றம், தன்னம்பிக்கை - பற்றியான புத்தகங்களாகத்தான் இருக்கும். நானே அதிகம் தன்னம்பிக்கை உள்ளவனாகவும், தலைகனம் உள்ளவனாகவும் இருப்பதால் அவைகளை படிக்காமலேயே இருந்து வந்தேன். அவர் ஒவ்வொரு முறை வரும் போது ஒரு மூன்று மணி நேரம் லெக்சர் கொடுப்பார். அதை கேட்கும் போது நமக்கு நம்மை அறியாமல் ஒரு தெளிவு மனதிற்குள் ஏற்படும். மிகவும் சிறப்பாக இருக்கும்.

அவர் ஒவ்வொரு முறையும் என்னை கேட்பார், "புத்தகத்தை படித்தாயா? என்ன புரிந்து கொண்டாய்? அதை உன் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கு எப்படி பயன்படுத்தினாய்? கம்பனிக்கு பயன்படுத்தினாயா? அடுத்த முறை வரும் போது எனக்கு அவைகளை ஒரு presentation ஆக கொடு" 

இது என்னை மேலும் கடுப்பு ஏற்றிவிடும். இதனால் படிக்கும் ஆசை போய்விடும். நமக்கோ மூன்று கம்பனி வேலைகள், நண்பனின் கம்பனிக்கு அவ்வப்போது ஆலோசனைகள், சமையல், வாக்கிங், ஜிம் இதற்கே நேரமில்லை. எங்கே படிப்பது? நான் எங்கு உட்கார்ந்து தமிழ் புத்தகங்கள் படிக்கிறேன் என்று புத்தகங்களை எழுதிய எழுத்தாளர்கள் அறிந்தார்கள் என்றால் என்னை கொன்றே போட்டுவிடுவார்கள்.

நான் ஆங்கில புத்தகங்களை தவிர்த்ததற்கு காரணம் என்னுடைய ஆங்கில அறிவின்மை. இரண்டு நாட்களுக்கு முன் ஒரு சிறிய மனக்குழப்பம் வரவே அவர் போன வாரம் கொடுத்த "Think and Grow Rich" by Napolean Hills என்ற புத்தகத்தை படிக்க ஆரம்பித்தேன். அதன் பிறகு என்ன நடந்தது என்று தெரியவில்லை, மனம் முழுவதும் சந்தோசம். விசிலடித்தேன். பாட்டு பாடினேன். தொடர்ந்து இரண்டு மணி நேரம் படித்தேன். அவ்வளவு அற்புதம். நான் இவ்வளவு நாட்களாக என்னையே குறைத்து மதிப்பிட்டு கொண்டிருக்கிறேன். இப்படித்தான் நம்மை பற்றியே நாம் குறைத்து மதிப்பிட்டுக்கொண்டு நிறைய விசயங்களில் ஈடுபடாமலேயே இருக்கிறோம்.

ஆம், எனக்கு போதிய ஆங்கில அறிவு இருக்கிறது. படிக்கும் போது டிக்ஷனரி தேவைப்படவே இல்லை. அப்படியே சில வார்த்தைகள் கடினமாக இருந்தாலும், படிக்கையில் ரொம்ப ஈசியாக புரிகிறது. எல்லோரும் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

இப்படி ஆரம்பித்த என் பழக்கம் இப்போது ஆங்கில புத்தகமும் கையுமாக என்னை அலைய வைத்துவிட்டது. மனது சந்தோசத்தில் திளைக்கிறது. 

இப்பொழுது அவர் கொடுத்த அனைத்து புத்தகங்களையும் படிக்க ஆரம்பித்து இருக்கிறேன். உண்மையில் எனக்கு நேரம் இல்லைதான். ஆனால், இதையும் அலுவலக வேலை போல் ஒரு வேலையாகவே செய்கிறேன். நேரம் கிடைக்கும் போது படிக்கும் புத்தகங்களில் உள்ள நல்ல விசயங்களையும் எழுதலாம் என்று இருக்கிறேன்.

எனக்கு இப்போது இருக்கும் கவலை எல்லாம் எப்படி என் வாழ்நாளுக்குள் அனைத்து நல்ல புத்தகங்களையும் படித்து முடிக்க போகிறேன் என்பதுதான்.


3 comments:

கல்நெஞ்சம் said...

அருமையான தகவல்கள்களுக்கு நன்றி

s suresh said...

திறந்த மனதாய் உங்களை பற்றி சொல்லிவிட்டீர்கள்! நானும் ஆங்கில புத்தகங்கள் என்றால் கொஞ்சம் தள்ளியே நிற்கிறேன்! இனி நானும் மாறிக் கொள்ளுவேன் என்று நினைக்கிறேன்! நன்றி!

Mary Jose said...

நிறைய பேருக்கு ஆங்கிலம் என்றால் ஆகாமல் தான் இருக்கிறது. என்ன செய்ய. முடியும் என்றால் முயற்சி செய் முடியாது என்றால் பயிற்சி செய்.. என் ஆங்கில அறிவும் குறையுள்ளது தான்...