Sep 7, 2012

நிஜ முகம்!





இந்தக் கட்டுரை ஒரு ஜாலியான கட்டுரையா இல்லை சீரியஸான கட்டுரையா எனக்குத் தெரியலை!

எப்போதும் சந்தோசமாக இருக்க விரும்புவதும், மனதை எப்பவுமே இளமையாக வைத்துக்கொள்வதும் மிகவும் நல்ல விசயம்தான். நான் அப்படித்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால் அந்த எண்ணம் அதிகமாகப் போய்விடக்கூடாது! சில சமயம் சில உண்மைகள் நம்மைச் சுடும். ஆனால் அந்தச் சூட்டை நாம் ஏற்றுக்கொள்வதிலை. நண்பன் ஒருவன் மிக அழகான ஒரு பெண்ணைக் காதலித்துத் திருமணம் செய்து கொண்டான். ஊரே அந்தப் பெண்ணின் அழகைப் பார்த்துப் பொறாமை பட்டது. ஆனால் சில வருடங்களுக்குப் பின்தான் தெரிந்தது, அந்தப் பெண்ணுக்கு ஏற்கனவே இன்னொரு பையனுடன் தொடர்பு இருப்பது! திருமணத்திற்கு முன்னே அந்தப் பெண் வேறு ஒருவனைக் காதலித்து இருக்கிறாள். ஆனால் திருமணம் செய்து கொண்டதோ இன்னொருவனை! எப்படிச் சாத்தியமாயிற்று? நண்பன் அழகானவன் அல்ல. ஆனால் மிகப்பெரிய பணக்காரன். காதலன் அழகானவன், ஆனால் ஏழை. பணத்திற்காக நண்பனை திருமணம் செய்துகொண்டிருக்கிறாள். அவள் அத்துடன் நிறுத்தி இருந்தால் பரவாயில்லை. திருமணத்திற்குப் பிறகு காதலனுடன் தொடர்பு ஏற்படுத்திக்கொண்டாள்.

மிகவும் பயந்து பயந்துதான் உறவு வைத்திருக்கிறாள். ஒரு நாள் விசயம் கணவனுக்குத் தெரிந்துவிட்டது. அதன் பிறகு திருந்தினாளா? என்றால் அதுதான் இல்லை. கணவனால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. சினிமா போல் அவளைக் கொலை செய்யத் துடிக்கவில்லை. டைவர்ஸ் செய்ய முயற்சிக்கவில்லை. காரணம் நண்பனின் காதல் மிக உண்மையானது. அவன் இன்னும் அவளைக் காதலிக்கிறான். ஆனால் அவளோ காதலுடன் உறவை வைத்திருக்கிறாள். முன்பு பயந்து பயந்து! இப்போது தைரியமாக. காரணம் கணவனுக்குத் தெரிந்து விட்டால் என்ன செய்வது என்று அப்போது பயந்து இருந்தாள். இப்போது, "அதான் அவனுக்குத் தெரிந்துவிட்டதே, இனி என்ன பயம்?" என்ற தைரியம் அவளுக்கு வந்துவிட்டது. இதில் தவறு எங்கே நிகழ்ந்தது? நண்பன் அழகை மட்டுமே பார்த்து மயங்கிவிட்டான். அழகு நிரந்தரமானது இல்லை என்ற உண்மை அவனுக்குப் புரியும் முன் எல்லாம் நிகழ்ந்துவிட்டது.

இந்த விசயத்தை இங்கே நான் கூற ஒரு காரணம் இருக்கிறது. எப்போதுமே என்னைப் பற்றி மிக உயர்வாக நினைத்து கொள்வேன். அதிகத் தன்னம்பிக்கையை வளர்த்துக்கொள்வேன். சிறு வயதில் இருந்தே நிறையத் தோழிகள் இருப்பதால் என்னைப் பற்றி நான் ஹீரோ அளவுக்கு நினைத்துக்கொள்வது வழக்கம். அதற்குக் காரணம் நான் உண்மையை ஒப்புக்கொள்ளாததுதான்? என் பெண் ஒரு முறை கேட்டாள்,

"ஏன் டாடி நீங்க மட்டும் கருப்பா இருக்கீங்க? அம்மா மாதிரி இல்லை"

"கருப்பு நம்ம தேசிய நிறம்டா"

அப்போதுதான் படையப்பா பாடல் ஒலித்தது இப்படி:

"முகத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும், நிறத்தை தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை நம்மிடத்தில் இல்லை"

அவள் மீண்டும் ஒரு கேள்வி கேட்டாள்,

"ஏம்பா வயித்த கொஞ்சம் குறைக்கலாம் இல்லை"

பதினைந்து வருடங்களாகத் தினமும் ஜிம் சென்றாலும் அவள் கேட்ட பின் தான் அதிகமாக வொர்க் அவுட் செய்ய ஆரம்பித்தேன். உடம்பை சரியாக வைத்துக்கொள்ள, அதிக எண்ணெய் சேர்ப்பதில்லை, அதிக உப்பு, இனிப்பு மற்றும் காரம் சேர்ப்பதில்லை. வீட்டிற்கு வந்த ஒரு நார்த் இந்தியன் நண்பர் எங்கள் வீட்டுச் சாப்பாட்டைச் சாப்பிட்டு பாராட்டிவிட்டு, நான் சாப்பிடுவதைப் பார்த்து ஒரு கேள்வி கேட்டார்,

"ஏன் உங்களுக்கு ஏதாவது உடல் நலக் கோளாறா?"

எத்தனையோ முறை மனைவி சொல்லி கேட்காதவன் பின் உணவு முறையில் சில மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்தேன். இந்த மாதிரி மற்ற விசயங்களில் என்னை மாற்றிக்கொண்டாலும், மனதளவில் நான் இன்னும் ஒரு இளைஞன் என்றுதான் இன்னமும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். அதிலிருந்து மட்டும் மாறவே முடியவில்லை. பாடல்கள் கேட்பதிலும், பார்ப்பதிலும் அதிக ஆர்வம் இருப்பதால், ஒவ்வொரு பாடல்கள் பார்க்கும் போதும் அந்தந்த பாடல்களின் ஹீரோவாக நான் மாறிவிடுவதுண்டு. ஐஸ்வர்யாவிலிருந்து இப்போது வந்திருக்கும் ஹீரோயின் வரை என்னோடு, கனவிலோ, மனதிலோ டூயட் பாடி ஆடாத நடிகைகளே இல்லை. அது சரியா தவறா எனக்குத் தெரியவில்லை. சிலர் உண்மையைச் சொல்லாமல் இருக்கலாம். நான் சொல்கிறேன் அவ்வளவுதான்.

குடும்பத்தைப் பிரிந்து கடந்த மூன்று மாதமாக முதல் முறையாகத் தனியாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். நானே சமைத்துச் சாப்பிடுகிறேன். நண்பர்கள் எல்லோரும் நான் அதிகம் இளைத்துவிட்டதாகச் சொல்கிறார்கள். அது உண்மையா? என்று நேற்று ஜிம்மில் உடற்பயிற்சி முடிந்தவுடன் வெயிட் பார்த்தேன். ஆமாம் நான்கு கிலோ குறைந்து விட்டது. மனைவின் அருமை இப்போது தெரிகிறது. இதைப்பற்றி ஏற்கனவே நிறைய எழுதிவிட்டேன். பதினைந்து வருடங்களாகப் பலவிதமான உடற்பயிற்சி செய்து, கார்டியோ செய்து, சாப்பாட்டைக் குறைத்து, என்னவெல்லாமோ செய்து குறையாத என் வயிற்றின் அளவு மூன்றே மாதத்தில் 35 இன்ச்லிருந்து 32.5 ஆகக் குறைந்து விட்டது. உடனே என் பெண்ணிடம் சொல்ல வேண்டும். மனம் மிகவும் சந்தோசமாக ஆகிவிட்டது.

அத்துடன் நிறுத்திவிட்டு வீட்டிற்கு வந்திருக்கலாம். நானும் இந்தப் பதிவை எழுதி இருக்க மாட்டேன். என்ன செய்வது? விதி!. நேற்று ஜிம்மில் புது டி சர்ட் கொடுத்து அளவு பார்க்க சொன்னார்கள். அப்போது என்னை அறியாமல் என் முகத்தைக் கண்ணாடியில் பார்க்க நேர்ந்துவிட்டது. ஆறடி உயரம். உடம்பு நன்றாகச் சிலிம்மாக உள்ளது. ஆனால் முகம்? என் அப்பா கொடுத்த அந்த முகம்? எங்கே? கன்னம் எல்லாம் ஒட்டிப் போய், முடி எல்லாம் அதிகம் கொட்டி.... என்னையே எனக்கு ஒரு கணம் பிடிக்கவில்லை? இந்த மூஞ்சியை வைத்துக்கொண்டா தினமும் எல்லோருடனும் டூயட் பாடிக்கொண்டிருக்கிறேன். அய்யே? உண்மை தீயாய் சுட்டது? என் மனதில் நான் கட்டி வைத்திருந்த பிம்பம் சுக்கு நூறாய் உடைந்து விட்டது. இனி அப்படி யாரையும் நினைத்து நாம் பாடி ஆடக் கூடாது? நாம் ஹீரோ இல்லை. நிஜத்தில் ஒரு சாதாரண மனிதன் என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.

வீட்டிற்கு வந்து சமைத்து சாப்பிட்டுவிட்டு அதே நினைவுடனே தூங்கி விட்டேன். ஆனால், கனவில்,

"காதல் அணுக்கள் உடம்பில் எததனை" என்ற எந்திரன் பாடல். ஐஸ்வர்யாராய் மிக அழகாகக் கவர்ச்சியாக நடந்து வருகிறார். எங்க நம்ம தலைவர் ரஜினி? தேடினால் காணவில்லை? அப்ப யார் கூடக் கித்தாருடன் பாடிட்டே வரது? ஓஒ நான்தானா? அது!

என்ன தீர்மானம் போட்டு என்ன பிரயோசனம்?

இந்த ஐஸ்வர்யாராயை திருத்தவே முடியாது?



5 comments:

கோவை நேரம் said...

செம ங்க...நிஜமுகம்...

கும்மாச்சி said...

எல்லோருக்கும் தோன்றும் எண்ணம்தான் நீங்கள் எழுதிவிட்டீர்கள்.

சிட்டுக்குருவி said...

நிஜத்தை அழகாக செதுக்கியிருக்கிறீர்கள்..
ஆனாலும் நாங்கெல்லாம் உங்களைவிட ஒரு படி கீழேதான் உங்க அளவுக்கு எங்கலுக்கு கற்பனை வளம் வராது அதைத்தான் சொன்னேன்....

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

இப்படி உண்மையை சொல்லிட்டீங்களே சார்...

Ravisankaranand said...

இந்த ஐஸ்வர்யாராயை திருத்தவே முடியாது?

- இந்த பஞ்ச் புதுசா இருக்கே :)