Jun 11, 2012

சமச்சீர் கல்வி!



நான் நன்றாக படிக்க வேண்டும் என்று அப்பா எட்டாம் வகுப்பிற்கு பிறகு என்னை லால்குடி ஆண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியில் இருந்து திருச்சி பிஷப் ஹீபர் பள்ளியில் சேர்த்துவிட்டார். ஆங்கில மீடியம் என்பதால் மிகவும் கஷ்டப்பட்டு படித்தேன். அப்போது இருந்த ஒரே குறிக்கோள் எப்படியாவது 400 மதிப்பெண்களுக்கு மேல் வாங்க வேண்டும் என்பதுதான். அப்போது எல்லாம் 400 மார்க் பெறுவது என்பது மிகவும் கடினமான இலக்கு. ஊரில் 400க்கு மேல் வாங்கிய மாணவர்களை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம். மிகவும் கடுமையாக முயற்சி செய்து, நிறைய ரிவிசன் செய்து, ஒரு வழியாக 400க்கு மேல் மார்க் வாங்கினேன். அப்போது எங்கள் பள்ளியில் மொத்தம் 5 பேரோ அல்லது 7 பேரோ தான் 400க்கு மேல் வாங்கினோம். எங்கள் ஊரில் மொத்தம் 5 மாணவர்கள்தான் 400க்கு மேல் வாங்கினோம்.

கடந்த 20 நாட்களாக லால்குடியிலும், திருச்சியிலும் இருந்தேன். என் நண்பர்களின் பிள்ளைகள் 10வது பரிட்சை எழுதிருந்தார்கள். ஒரு நண்பனிடம் ரிசல்ட்டின் முதல் நாள் கேட்டேன்,

"மாப்பிள, உன் பெண் எவ்வளவு மார்க் வாங்கும்?"

"உன் தொல்லைக்காகவே அது 400க்கு மேல் வாங்க வேண்டும் போல இருக்கே? நானே கவலையில் இருக்கிறேன்"

இப்படி நிறைய பேர் புலம்பிக்கொண்டு இருந்தார்கள். "சமச்சீர் கல்வி புத்தகங்கள் வர லேட் ஆனது. காலாண்டு தேர்வுக்கு முன் தான் புத்தகம் வந்தது. கணக்கு பரிட்சை மிகவும் கஷ்டமாக இருந்தது" இப்படி...

ரிசல் வந்தது. சந்தோசப்படுவதா அல்லது வருத்தப்படுவதா தெரியவில்லை. லால்குடி ஆண்கள் மேல் நிலைப்பள்ளியில் 75 பேருக்கு மேல் 400க்கு மேல். பெண்கள் மேல் நிலைப்பள்ளியில் 70 பேருக்கு மேல் 400க்கு மேல். லால்குடியில் மட்டும் 450க்கு மேல் மார்க வாங்கியவர்கள் 50 பேருக்கு மேல். லயன்ஸ் ஸ்கூலில் 14 மாணவிகள் பரிட்சை எழுதினார்கள். அதில் 5 பேர் 460க்கு மேல்.

முதலில் சந்தோசப்பட்டாலும், பின்பு வருத்தமாகிவிட்டது. காரணத்தை கூறுகிறேன் கேளுங்கள்.

திருச்சியில் ஒரு பெரிய பள்ளியில் 448க்கு கீழ் மார்க் வாங்கியவர்களுக்கு +1 படிக்க அட்மிஷன் பார்ம் வழங்கப்படவில்லை. திருச்சியில் உள்ள மிகப்பெரிய பெண்கள் ஸ்கூலில் 460க்கு கீழ் அட்மிஷன் பார்ம் வழங்கப் படவில்லை. என் இன்னொரு நண்பனின் பெண் 466 வாங்கி, ஸ்கூல் அட்மிஷன் அந்த பெரிய ஸ்கூலில் கிடைக்குமா? என்று தவித்துக்கொண்டு இருக்கிறான்.

முதல் நண்பனின் பெண் 440 மார்க். அவனைப் பாராட்டிவிட்டு அவனிடம் கேட்டேன், "அன்னைக்கு கேட்ட போது கோபப்பட்டியே?"

அவன் இப்படி பதில் கூறினான், "போடா நானே 460க்கு மேல எதிர்பார்த்தேன்" அதன் பிறகு நான் எந்த கேள்விம் அவனிடம் கேட்கவில்லை.

நான் மேலே சொல்லியிருப்பது எல்லாம் லால்குடியில் மட்டுமே. இன்னும் தமிழ் நாடு முழுவது எத்தனை மாணவர்கள் 400க்கு மேல் என தெரியவில்லை.

ரிசல்ட்டை நன்றாக கவனித்தால் யார் சமச்சீர் கல்விக்கு எதிராக போராடினார்களோ, அந்த மெட்ரிக்குலேஷன் பள்ளி மாணவர்கள்தான் அதிகம் மார்க் எடுத்து உள்ளார்கள்.

என் கேள்வி இதுதான்:

01. இப்போது படிக்கும் மாணவர்கள் எல்லோரும் அதி புத்திசாலிகளாகி விட்டார்களா?

02. இல்லை சமச்சீர் கல்வி அவ்வளவு ஈசியா?

03. 448க்கு கீழ் வாங்கிய மாணவர்களுக்கு மேலே படிக்க நல்ல பள்ளியில் சீட் கிடைக்கவில்லை எனும் போது. 448வரை மார்க் வாங்கி என்ன பிரயோசனம்?

அடுத்த தேர்விற்குள் அரசாங்கம் ஏதாவது செய்தாக வேண்டும். ஒன்று பாடத்திட்டத்தை மாற்றி அமைக்க வேண்டும் அல்லது கேள்வித்தாள்களை தரமாக கேட்க வேண்டும்.

தமிழ் நாட்டில் மருத்துவ கல்லூரி சீட் 4000 என்று வைத்துக்கொள்வோம். மொத்தம் 2 லட்சம் பேர் +2 எழுதுவதாக வைத்துக்கொள்வோம். 10,000 மாணவர்கள் மெடிக்கல் கட் ஆஃபில் 200க்கு 200 வாங்கினால் என்ன ஆகும்?

அது போல் இருக்கிறது இந்த வருட 10வது வகுப்பு முடிவுகள்.



No comments: