Mar 16, 2012

மாதொரு பாகன்




சென்ற புத்தக கண்காட்சியில் கிட்டத்தட்ட 50 புத்தகங்களுக்கு மேல் வாங்கி இருப்பேன். எந்த புத்தகத்தை முதலில் தேர்ந்தெடுத்து படிப்பது என்பதில் எப்பொழுதும் போல் ஒரு குழப்பம். முதலில் வாமு கோமுவின், "சாந்தாமணியும் இன்னப் பிற காதல் கதைகளும்" படித்தேன். பின்பு சாருவின் எக்ஸைல். பின் என்னப் படிக்கலாம் என்று யோசித்த போது மாதொரு பாகன் புத்தகம் கண்ணில் பட்டது. அதன் அட்ட்டைப்படம் என்னை ஈர்க்கவே படிக்க ஆரம்பித்தேன்.

இது எழுபது ஆண்டுகளுக்கு முன் நடக்கும் கதை. இந்த மாதிரி எழுத்து நடை எனக்கு புதிது. முதலில் சில பக்கங்கள் படிக்க மிகவும் சிரமப்பட்டேன். பின் என்ன நடந்தது என்று எனக்கு நினைவில்லை. புத்தகத்தின் உள்ளே சென்றுவிட்டேன். படித்து முடித்து ஒரு வாரம் ஆகிவிட்டது. ஆனால் என்னால் நாவலின் பாதிப்பில் இருந்து உடனே வெளியே வரமுடியவில்லை. இதோ ஒரு வாரம் கழித்துதான் இந்த நாவலை பற்றி எழுதிகிறேன்.

காளி - பொன்னா என்கிற இரண்டு பாத்திரங்களை சுற்றி நகரும் கதை. குழந்தை இல்லாதவர்களின் சோகங்களை நன்கு அறிந்தவன் நான். என்னை நண்பர்கள் கல்யாணத்திற்கு முன்பு, "உனக்கெல்லாம் எங்கே குழந்தை பிறக்கப் போகிறது" என்று ஓட்டுவார்கள். காரணம் அவர்களின் "அந்த" எந்த விசயத்திலும் நான் கலந்து கொள்ள மாட்டேன். ஆனால் உள்ளுக்குள் எப்போதும் அந்த பயம் இருந்து கொண்டே இருக்கும். கல்யாணம் ஆன புதிதில் நான் மனைவிடம் கூறுவதுண்டு, "நமக்கு ஒரு வேளை குழந்தை பிறக்காவிட்டால் தத்து எடுத்துக்கொள்ளலாம்".

இந்த நாவலை படிக்கும் போது, காளியும், பொன்னாவும் எப்படி எல்லாம் சமுதாயத்தால் அவமானப்படுத்த படுகிறார்கள் என்பதை அறியும் போது என்னை அறியாமல் கண்களில் தண்ணீர் வந்து, உடனே பூஜை அறைக்கு சென்று எனக்கு அருமையான இரண்டு குழந்தைகளை கொடுத்த ஆண்டவனுக்கு நன்றி கூறினேன். மனைவிக்கும்தான்.

குழந்தை பிறக்க என்ன வேண்டுமானாலும் செய்ய தயாராக இருக்கிறாள் பொன்னா. அதற்காக அவர் வேண்டாத தெய்வம் இல்லை. செய்யாத பிரார்த்தனைகள் இல்லை. இருந்தாலும் அவர்களுக்கு குழந்தை பாக்கியம் கிட்டவில்லை. பொன்னா பிள்ளைவரம் வேண்டி அவள் வறடிக் கல்லைச் சுற்றும்போது நானும் மேலே மலை உச்சிக்கு சென்றுவிட்டேன். அவள் விழுந்துவிடக்கூடாது. என்னதான் காளி அருகில் இருந்தாலும், ஏதேனும் ஆகிவிட்டால் நம்மால் காப்பற்ற முடியாதா? என்ற பதபதைப்பு என்னுள் ஏற்பட்டது. அந்த அளவிற்கு அந்த காட்சி என்னை பாதித்துவிட்டது.

ஊரே மறுமணம் செய்ய சொன்னாலும், பொன்னாவின் மேல் உள்ள காதலால் காளி மறுக்கிறான். பொன்னாவும் காளியும் அன்னியோன்யமாக இருப்பதை பார்த்து பொறாமை வருகிறது. ஒரு முறை நான் அந்த அளவிற்கு என் மனைவியின் மேல் அன்பாக இருக்கிறேனா? என்ற சந்தேகம் எனக்குள் ஏற்பட்டது.. அப்படிப்பட்ட அன்போடு அவர்கள் வாழும்போதுதான், இரண்டு பேரின் அம்மாவும் சேர்ந்து அந்த "விசயத்தை" சொல்கிறார்கள்.

திருச்செங்கோடு கோவில் திருவிழாவின் பதினான்காவது நாள் அன்று, திருமணமாகியும் குழந்தை பாக்கியம் இல்லாத பெண்கள் அன்று இரவு அங்கே சென்று எந்த ஆண்களுடனும், அவர்களை சாமியாக நினைத்து உறவு கொள்ளலாம் என்றும் அதன் மூலம் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்றும் ஒரு வழக்கம் இருக்கிறது என்று சொல்லி இரண்டு பேரின் அம்மாவும் பொன்னாவை அந்த திருவிழாவிற்கு அனுப்ப முடிவு செய்கிறார்கள் (அது எப்படி? குழந்தை பிறக்கவில்லை என்றால் ஆண்கள் மட்டுமே காரணமாக இருக்க முடியும்? - புரியவில்லை)

காளியின் அம்மா இந்த விசயத்தை காளிடம் நேரடியாக சொல்ல, மிகுந்த வேதனைக்குள்ளாகிறான் காளி. அந்த வருடம் அவன் ஊருக்கே செல்லாமல் இருந்துவிடுகிறான். அடுத்த வருடம் திருவிழா வரும்போது, எதேச்சையாக பொன்னாவிடம் சொல்கிறான்,"போன வருடம் உன் அம்மாவும் என் அம்மாவும் தனியே பேசிக்கொண்டது என்ன என்று கேட்டாயே? என்னத்தெரியுமா?" என்று சொல்லி விசயத்தை சொல்கிறான். அவளிடம் சொல்லிவிட்டு, அவள் என்ன சொல்கிறாள் என்று கவனிக்கிறான். முதலில் அவள், "இத்தனை வருடங்களாக அண்ணனும், நீங்களும் பதினான்காவது நாள் திருவிழாவுக்கு சென்றதெல்லாம் அதற்குத்தானா?" என்கிறாள். ஏதோ பதில் சொல்லி சமாளித்துவிட்டு, " உங்கம்மா எங்கமல்லாம் சொல்றாப்பல நீ சாமி மலை யேர்றனிக்கும் போறியா?" என்கிறான். 

அவள் கோபப்பட்டு முடியாது என்று சொல்வாள் என்று எதிர்பார்த்து அந்த கேள்வியை கேட்கிறான். ஆனால் அவளோ, 'இந்த கொழந்தச் சனியனிக்காக நீ போன்னு சொன்னா போறேன்" என்கிறாள். எதிர்பார்த்த பதில் வராததால் உடைந்து போகிறான். அதன் பிறகு தொண்டுப்பட்டியிலிருந்து இரவு நேரத்தில் வீட்டிற்கு சென்று அவளுக்கு தெரியாமல் அவளைப் பார்க்கிறான். லேசாக சந்தேக உணர்வெல்லம் வருகிறது. இருந்தாலும் அந்த அன்பு குறையவில்லை. 

அடுத்த வருட திருவிழாவின் போது பொன்னாவின் அண்ணன் அதே கேள்வியை கேட்கும் போது, "நீ உன் பொண்டாட்டியை அனுப்புவியா?" என்று கோபப்படுகிறான். 

அதன் பிறகு என்ன நடந்தது? காளி அவளை அனுப்பினானா? அவள் போனாளா?  என்பதை புத்தகத்தை வாங்கி படித்து அனுபவித்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள். 

இவ்வளவு சீரியஸான நாவலில் நம்மை ஓரளவு ஆசுவாசப்படுத்துவது  நல்லுப்பையன் சித்தப்பா கேரக்டர்தான். அதுவும் ஒரு பஞ்சாயத்து சீனில் அவர் பேசுவதை நினைத்து நினைத்து வயிறு குலுங்க சிரித்தேன்.

ஆனால் கிளைமாக்ஸ் நெருங்குகையில் உடனே முடிவை சொல்லாமல் நிறைய கிளைக்கதைகளை சொல்லி ரொம்ப டென்ஷன் ஆக்கிவிட்டார் கதாசிரியர்.

கிளைமாக்ஸுக்கு படிப்பதற்கு முன் இப்படி ஒர் குறுஞ்செய்தி ஆங்கிலத்தில் பெருமாள் முருகனுக்கு அனுப்பினேன்:

"சார், தங்களின் நாவல் மாதொருபாகன் படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். இப்போது 30வது சேப்டரில் இருக்கிறேன். ஒரே டென்ஷனாக உள்ளது. பொன்னா திருவிழாவில் யாருடனும் செக்ஸ் வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது என்று நான் இப்போது ஆண்டவனை பிரார்த்திக்கிறேன்"

என் பிரார்த்தனை நிறைவேறியதா?  நாவலை படித்துப் பாருங்கள் தெரியும்.

புத்தகம்: மாதொருபாகன்
ஆசிரியர் : பெருமாள் முருகன் www.perumalmurugan.com
வெளியீடு : காலச்சுவடு
விலை : ரூ.140



2 comments:

சங்கர் நாராயண் @ Cable Sankar said...

ரெகமெண்ட் செய்தது யாரு? நல்லாயில்லாம இருக்குமா?

கவிப்ரியன் said...

நாவலை உடனே படிக்கவேண்டும் என்ற ஆவல் ஏற்படுத்தியது உங்கள் விமர்சனம். அன்பு, பிரியம், காதல் போன்றவற்றினால் இயல்பான ஆசைகள், நிறைவேறாத ஏக்கங்கள் பொன்றவற்றையெல்லாம் குழிதோண்டி புதைக்கவேண்டியிருக்கிறது.