Mar 12, 2012

என்ன செய்து காப்பாற்றுவது?


நான்கு நாட்களாகவே இந்த வேதனையில் தவிக்கிறேன். 

மேலே படத்தில் உள்ள இந்த பறவைதான் அதற்கு காரணம். அது என்ன பறவை என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. என் அலுவலகத்தில் என் அறைக்கு இடதுபுறம் உள்ள காலி இடங்களில் நிறைய மரங்கள் வைத்திருக்கிறோம். தொழிற்சாலையில் நுழைந்தவுடனே என் அலுவலகம் வந்துவிடும். எங்கள் பகுதி முழுவதும் நிறைய தொழிற்சாலைகள் இருந்தாலும் மரங்களுக்கு ஒன்றும் பஞ்சம் இல்லை. நாங்கள் கார்டனை பராமரிக்கவே நிறைய செலவு செய்கிறோம். குருவி போன்ற சில பறவைகள் மட்டும் அவ்வப்போது  இங்கே உள்ள மரங்களுக்கு வருவதுண்டு. மற்றபடி பெரிய பறவைகள் என்று எதையும் தொழிற்சாலை மரங்களில் காணமுடியாது.

இந்த குறிப்பிட்ட பறவை எப்படி எங்கள் அலுவலகம் பக்கம் வந்தது என்று தெரியவில்லை. அது வந்தது ஒன்றும் அவ்வளவு பெரிய விஷயம் இல்லை. வந்த இந்த பறவை என் அறையின் ஜன்னலுக்கு அருகே உட்கார்ந்து கொண்டது. அப்படி வந்து உட்கார்ந்து இருப்பதும் பெரியவிஷயம் இல்லைதான். ஆனால், அது என்ன செய்கிறது என்றால், "கூ க்கூ" என்று ஒரு விதமான குரலில் கத்துகிறது. அந்த குரல் என்னை கூப்பிடுவது போல் இருக்கிறது. அருகில் சென்று பார்த்தால், அதன் அலகால் கண்ணாடி கதவை கொத்துகிறது. பொதுவாக நாம் அருகில் சென்றால் எந்த பறவையும் பறந்துவிடும்தானே? ஆனால் இது பறக்காமல் என்னையே பார்க்கிறது. 

கொஞ்சம் கூட பயம் இல்லாமல் என்னையே பார்க்கிறது. என்னால் சரியான கவனத்துடன் வேலையில் ஈடுபட முடியவில்லை. முதல் நாள் நினைத்தேன், "நாளை காலை இங்கே இருக்காது. இன்று இரவு அது எங்காவது சென்று விடும்" என்று. ஆனால், அடுத்த நாள் காலை பார்த்தால் ஜம் என்று அதே இடத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு ராகம் பாடுகிறது. பக்கத்தில் சென்றால், கண்ணாடியில் கொத்துகிறது. அலுவலகத்தில் உள்ளவர்களை அழைத்து காண்பித்தேன். பார்த்தவர்கள் ஆச்சர்யப்படுகிறார்கள்.

பொதுவாக சுவற்றில் பல்லி சத்தம் கொடுத்தால், "பல்லியே உத்தரவு கொடுத்துவிட்டது" என்று சொல்வார்கள். அதே போல் ஒரு முறை நல்ல பாம்பு வீட்டில் நுழைந்து அம்பாள் படத்தின் மேல் சுற்றிக்கொண்டு நின்றது. உடனே எல்லோரும், "அம்பாளுக்கு ஏதோ குறை உள்ளது. அதான் செய்தி சொல்லி அனுப்பி இருக்கிறாள்' என்றார்கள். காகம் சத்தமிட்டால், "யாரோ விருந்தினர் வரப்போகிறார்கள் போல" என்று சொல்வார்கள், அதே போல் பூனை குறுக்கே போனால், "நல்ல சகுனம் இல்லை. இப்போ போகாதே" என்று பலவாறு சொல்வார்கள். 

அந்த வகையில் நண்பர் ஒருவர் உடனே "அந்த பறவை உனக்கு ஏதோ சேதி சொல்ல வந்திருக்கிறது" என்றார். என்ன செய்தியாயிருக்கும்? என்று ஒரே குழப்பம். ஒரு வேளை என் முன்னோர்கள் யாராவது பறவை வடிவில் வந்து எனக்கு ஏதேனும் செய்தி சொல்கிறார்களா? என்று தெரியாமல் குழம்பிப்போனேன். தொடர்ந்து நான்கு நாட்களாக ஒரே இடத்தில் இருந்து கத்திக்கொண்டிருக்கிறது. அது எப்போது எங்கே சென்று சாப்பிட்டு வருகிறது என்றும் தெரியவில்லை. ஆனால், ஒரே இடத்தில் அது இருப்பதால் ஏதோ அதில் விசயம் இருக்கிறது என்று மட்டும் என் உள் மனம் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தது. 

அது என்ன என்று பார்த்துவிடுவது என முடிவெடுத்து நானும் இன்னொருவரும் அலுவலகத்தை விட்டு வெளியே வந்து மெதுவாக என் அறையின் பின்னால், ஜன்னல் இருக்கும் இடத்திற்கு அருகே சென்று பார்த்தோம். பார்த்து விட்டு அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனோம்.

அலுவலகம் முழுவதிலும் கண்ணாடி ஜன்னல்கள் உண்டு. அதில் சன் கிளாஸ் பேப்பர் ஒட்டி இருக்கிறார்கள். பகலில் உள்ளே இருந்து வெளியில்  பார்த்தால் எல்லாம் தெரியும். ஆனால் வெளியில் இருந்து உள்ளே பார்த்தால் உள்ளே இருப்பவை எதுவும் தெரியாது. நான் அறையின் உள்ளே இருந்து பறவைக்கு அருகில் சென்று பார்த்தபோது, அது பறந்து போகாததற்கு காரணம், அதனால் என்னை பார்க்க முடியாததுதான். பின் ஏன் கண்ணாடியை கொத்துகிறது? ஏன் அந்த இடத்தை விட்டு செல்லாமல் கத்திக்கொண்டு இருக்கிறது?

காரணம் என்னவென்றால், அது கண்ணாடிக்கு அருகில் உட்காரும் போது உள்ளே இருப்பது எதுவும் தெரியாது. ஆனால், அதன் பிம்பம் தெளிவாகத் தெரியும். அது வந்து உட்கார்ந்தவுடன் அதன் பிம்பத்தை பார்க்கிறது. பார்த்தவுடன், இன்னொரு பறவை அங்கே இருக்கிறது என்று நினைத்து சத்தம் போட்டு கூப்பிடுகிறது. அது வராமல் போகவே அதனை கொத்தி பார்க்கிறது. பல நிலைகளில் கொத்திப்பார்க்கிறது. அதற்கு துணை என்று எதுவும் அங்கே இல்லாததால், அதன் பிம்பத்தை இன்னொரு பறவையாக நினைத்து அழைத்துக்கொண்டு அங்கேயே இருக்கிறது. அதற்கு எப்படி சொல்லி புரியவைப்பது என்று தெரியவில்லை. துணை இல்லாததால், வழி தவறி வந்த அந்த பறவை அங்கேயே இருக்கிறது. என்ன செய்து அதை காப்பாற்றுவது? 

நண்பர்களே உங்களுக்கு ஏதாவது வழி தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்?

இதோ இந்த வரியை எழுதும்போது கூட அதன் சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது.


4 comments:

RAVI said...

எல்லா விலங்குகள், பறவைகளுக்கும் கண்ணாடியில் தெரிவது தன் உருவம்தான் என்ற கான்ஷியஸ் உண்டு. ஏனென்றால் அவை சிறியதில் இருந்து தண்ணீர் நிலைகளில் தன் உருவத்தைப் பார்த்து பழகி இருக்கும். ஆனால் சன் கண்ட்ரோல் ஃபிலிமில் பார்க்கும் போது குழப்பமாகிவிடும். இது தன் உருவம்தான் என்று தெரிந்தவுடன் பறந்துவிடும். விரைவில் சரியாகிவிடும். நான் காட்டில் வசிக்கும்போது சில குருவிகள், அனில்கள் பாம்புகளைக் கண்டால் போதும். என் அருகில் வந்து அமர்ந்து வித்தியாசமான குரல்களில் சிக்னல் குடுக்குமாக்கும் :))

என். உலகநாதன் said...

//RAVI said...
எல்லா விலங்குகள், பறவைகளுக்கும் கண்ணாடியில் தெரிவது தன் உருவம்தான் என்ற கான்ஷியஸ் உண்டு. ஏனென்றால் அவை சிறியதில் இருந்து தண்ணீர் நிலைகளில் தன் உருவத்தைப் பார்த்து பழகி இருக்கும். ஆனால் சன் கண்ட்ரோல் ஃபிலிமில் பார்க்கும் போது குழப்பமாகிவிடும். இது தன் உருவம்தான் என்று தெரிந்தவுடன் பறந்துவிடும். விரைவில் சரியாகிவிடும். நான் காட்டில் வசிக்கும்போது சில குருவிகள், அனில்கள் பாம்புகளைக் கண்டால் போதும். என் அருகில் வந்து அமர்ந்து வித்தியாசமான குரல்களில் சிக்னல் குடுக்குமாக்கும் :))//

வருகைக்கு நன்றி ரவி. த்டர்ந்து 5 ஆம் நாளாக இன்றும் அங்கேயே இருக்கிறது. பார்க்க பாவமாக உள்ளது.

எம்.ரிஷான் ஷெரீப் said...

மீட்டெடுக்க முடியாமற்போன விம்பம்

இலக்கற்றுப் பறந்து கொண்டிருந்த
சிறு பறவை
விதியின் சுவரொன்றினருகே
வட்டமிட்ட பொழுது
யாருக்காவோ காத்திருந்த தளவாடியில்
சிறகடிக்கும் தனது துரதிஷ்டத்தின்
விம்பத்தைக் கண்ணுற்றது

பாவனை காட்டுமந்தக் கண்ணியில்
உள்ளம் சிக்கிவிட
உள்ளிருக்கும் அபூர்வத்தின்
ஸ்பரிசத்தைப் பெற முயன்ற தருணங்களிலெல்லாம்
வலிமை மிகுந்த தடையொன்றில்
மோதி மோதி விழுந்தது

அந்த வீட்டின்
கருணையற்ற காலடியோசைகள்
நெருங்கி ஒலிக்கத் தொடங்கும் பொழுதெலாம்
கண்ணாடிக்குள் உறவைக்
கைவிட்டுவிட்டுக்
காற்று வெளிக்குள் தெறித்து மறைந்தது

வசீகரிக்கும் நடனங்களையும்
உயிருருகும் பாடல்களையும்
ஒப்புவித்த பின்னரும்
உள்ளிருக்கும் உலகைத் தாண்டி
மாயப் பறவை வாராமற் போகவே
அதன் பார்வையில் படுமாறு
கூடொன்றைக் கட்டிமுடித்திடச்
சவால்மிகுந்த வனாந்தரங்களில் அலைந்து
சிறு துரும்புகளைக் காவி வந்தது

விரித்துத் திரிந்த சிறகுகளை ஒடுக்கித்
தன் சிறு கூட்டுள் வைத்தவாறு
இருள் தேங்கியிருக்கும் கண்ணாடியைப் பார்த்தவாறு
இரவுகள் தோறும் பயந்தவாறிருந்தது

ஒரு விடியலில்
அனைத்தையும் இடமாற்றிக் கொண்டிருந்த வீட்டின்
அதிகாரமிக்க கையொன்றிலிருந்து
குருவியின் விம்ப உலகம்
நழுவிச் சிதறியது.
ஏதுமறியாதது
சுவர் தின்ற தன் இணையைத் தேடி
அந்த இடமெலாம் கதறிப் பறந்தது

இன்று
எல்லாப் பறவைகளும்
விடைபெற்றுப் போய்விட்ட
வனமொன்றைச் சரணடைந்த குருவி
சுவரில் புதையுண்ட தனது விம்பத்தை
மீட்டெடுத்து வர முடியாமற் போன
சாபத்தை எண்ணி அழுகிறது

http://faheemapoems.blogspot.com/2008/07/blog-post.html

NAGARAJAN said...

When the bird goes out, cover the glass with plywood and leave it for few days and remove the plywood. Pl watch whether the bird is coming again.