Oct 29, 2011

சேமிப்பு முக்கியமா? அல்லது இன்றைய சந்தோசம் முக்கியமா?


சமீபத்தில் பல யோசனைகளுக்கு பிறகு I Pad 2 வாங்கலாம் என்று கோலாலம்பூரில் உள்ள ஆப்பிள் ஸ்டோர் சென்றிருந்தேன். என்னுடன் ஒரு இந்திய நண்பரும் வந்திருந்தார். ஏறக்குறைய ஒரு மணி நேரம் அங்கு இருந்த சேல்ஸ் மேனிடம் பலவித சந்தேகங்களைக் கேட்டு, தெளிவடைந்த பிறகு வாங்கலாம் என்று முடிவெடுத்து என்ன கலர் என்று யோசித்துக்கொண்டிருந்த போது நண்பர் என்னைத் தனியே கூப்பிட்டார்.

"உலக்ஸ், I Pad 2 வாங்கித்தான் ஆக வேண்டுமா?"

"ஆம்"

"ஏன்? அதனால் என்ன பயன்?"

"சின்னதாக அடக்கமாக உள்ளது. டச் ஸ்கீரின், WIFI, 3G உள்ளது. பார்க்க அழகாக உள்ளது. நிறைய புத்தகங்கள் படிக்கலாம்"

"ஏன் இது எல்லாம் உங்கள் லேப் டாப்பில் இல்லையா?"

"இருக்கிறது. இருந்தாலும் இது தனி"

"கையில் ப்ளாக்பெரி வைத்துள்ளீர்கள். அலுவலகத்தில் டெஸ்டாப் கம்ப்யூட்டர் உள்ளது. லேப் டாப் உள்ளது. வீட்டிலும் கம்ப்யூட்டர் வைத்துள்ளீர்கள்"

"ஆமாம்"

"அப்படி என்றால் I Pad 2 எதற்கு?"

யோசிக்க ஆரம்பித்தேன். அப்போது மணி இரவு 9.30 மணி ஆகிவிட்டது. நான் வாங்கப்போவது இல்லை என்று தெரிந்தவுடன், "போடா, சாவு கிராக்கி" என்பது போல் என்னைப் பார்த்த சேல்ஸ்மேன் அங்கிருந்து நகர்ந்து சென்றுவிட்டார். மொத்தத்தில் என்னை வாங்கவிடாமல் யோசிக்க வைத்துவிட்டார். இதே போல் தான் என் I Phone 4 கனவு இன்னொரு நண்பரால் நிராசையாகிப்போனது. அன்று இரவு முழுவதும் என் கனவில்  I Pad 2 வே வந்து கொண்டிருந்தது.

அடுத்த நாள் நான் சென்ற அனைத்து மீட்டிங்களிலும் எல்லோருமே  I Pad 2 வைத்திருப்பதை நான் பார்த்தேன். அவரும் பார்த்தார். அடுத்த நாள் அலுவலகம் வந்தோம். எங்கள் அலுவலக கடை நிலை ஊழியர் முதற்கொண்டு ஏறக்குறைய அனைவரும்  I Phone 4 அல்லது உயர் ரக போன் வைத்திருக்கின்றார்கள்.

அன்று மதியம் மீண்டும் அந்த பேச்சு வந்தது. அவர் என்னிடம் மீண்டும் கேட்டார், "என்ன இது இங்கு எல்லோரும் இவ்வளவு ஆடம்பரமாக இருக்கிறார்கள்"

"ஆமாம், மலேசியாவில் அப்படித்தான்" என்றேன்.

இங்கு அனைவர் வீட்டிலும் குறைந்தது இரண்டு கார்கள் இருக்கும். பிள்ளைகள் நிறைய இருக்கும் வீட்டில் நான்கு கார்கள் இருக்கும். சொந்த வீட்டில் இருப்பார்கள். அனைத்து வசதிகளும் இருக்கும். மிகப்பெரிய எல் இ டி தொலைக்காட்சி இருக்கும்.  எல்லாமே இருக்கும்.  என் வீட்டிற்கு இரு புறம் உள்ள வீட்டிலும் நான்கு கார்கள் உள்ளது. அதில் ஒரு கார் நிச்சயம் வெளிநாட்டு காராக இருக்கும். அவர்கள் என்ன வேலை செய்கிறார்கள் என்று பார்த்தீர்களானால் மிக சாதாரண வேலையில் இருப்பார்கள். கணவன் மனைவி இருவரும் வேலை செய்வார்கள். ஆனாலும் மிக குறைந்த சம்பளத்தில்தான் வேலை செய்பவர்களாக இருப்பார்கள், பின் எப்படி இந்த ஆடம்பர வாழ்க்கை சாத்தியமானது?

காரணம் அனைத்துமே வங்கி கடன் மூலம் வாங்கிவிடுகிறார்கள். சம்பளம் வாங்கியவுடன் 85% சதவிகித சம்பளத்தை வீட்டு லோன், கார் லோன் என்று அடைக்கிறார்கள். அதே போல் அதிக இன்கிரிமெண்ட் வருகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம், அதையும் சேமிக்க மாட்டார்கள். அதை வைத்து வேறு ஒரு பொருளை வாங்குவார்கள். இப்படி வாழ்க்கையை மிக ஆடம்பரமாக நவீன யுகத்துடன் வாழ்கிறார்கள்.

இவ்வளவையும் நண்பரிடம் விளக்கினேன். பின் சொன்னேன், "இவர்கள் நம்மைபோல் அல்ல. அனைத்தையும் அந்த கணத்திலேயே அனுபவிக்கிறார்கள்"

அவர் உடனே, "என்ன அனுபவித்து என்ன பயன்? அனைத்தும் கடன்தானே?" என்றார்.

"இருந்தால் என்ன? இன்றைய தினத்தில் அவர்கள் சந்தோசமாக இருக்கின்றார்களா இல்லையா?"

"இருக்கலாம். இருந்தாலும் நம்மைபோல் அவர்கள் சேமித்து வைக்கவில்லையே?"

"அதனால் என்ன பயன்?"

"நாம் காலரை தூக்கிவிட்டு இருக்கலாம் நமக்கு ஒரு கடனும் இல்லை என்று"

"இங்கு அப்படி நாம் நடந்தால் யார் நம்மை பார்ப்பார்கள். மொத்த நாட்டின் மக்களே இப்படி வங்கி மூலம் கடன் வாங்கி வாழ்க்கையை அனுபவிக்கும் போது நீங்களோ நானோ அவர்களிடம் சென்று எனக்கு கடனே இல்லை என்று சொன்னால் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைப்பார்கள்? அதனால் என்ன பயன்? நமக்கு என்ன ஏதேனும் சர்டிஃபிகெட்டா தரப்போகிறார்கள்" என்றேன்.

"உண்மைதான்" என்றவர், "இருந்தாலும் சேமிப்பு முக்கியம் இல்லையா?" என்றார்.

"அளவுக்கு அதிகமான சேமிப்பால் யாருக்கு என்ன பயன்? நாம் அனுபவிக்காமல், பணம் பேங்கில் FD யில் இருப்பதால் என்ன பயன்? ஒரு வேளை ஏதாவது ஒன்று நமக்கு ஏற்பட்டுவிட்டால், ஒரு வெளிநாட்டு கார் உபயோகிக்காமல்,   I Pad 2 வும் அனுபவிக்காமலே போய்விடுவோம் இல்லையா" என்றேன்.

அடுத்த நாள், "உலக்ஸ் அடுத்த வாரம் நாம்   I Pad 2  வாங்க வேண்டும்" என்றார்.

"ஏன் இந்த திடீர் முடிவு?"

அவர் நண்பர் சொன்ன ஒரு விசயத்தை என்னிடம் கூறினார். அவரின் நண்பரின் அப்பா தீவிர காந்தியவாதியாக இருந்திருக்கிறார். அதிகமாக செலவு செய்ய மாட்டாராம். ரெயிலில் செல்வதாக இருந்தால் கூட இரண்டாம் வகுப்பில்தான் செல்வாராம். அவருக்கு ஒரு குரு இருந்திருக்கிறார். ஆனால் அவர் எங்கு சென்றாலும் விமானத்தில்தான் செல்வாராம். மிகப்பெரிய செலவாளியாம். ஆனால் அவர் பணத்தில் அல்ல அந்த இயக்கத்தின் பணத்தினால். இவர்கள் பணம் சேமித்து அவரிடம் கொடுப்பார்களாம். அவர் செலவு செய்வாராம்.

ஒரு தருணத்தில் அந்த குரு இறந்துவிட்டாராம். அவரை சொந்த ஊருக்கு எடுத்து சென்று அடக்கம் செய்ய வேண்டுமாம். அப்போது அவரின் மனைவி சிஷ்யர்களிடம் பண உதவி கேட்டிருக்கிறார். இவர்கள் ரயிலுக்கான பணத்தை திரட்டி கொடுத்த போது அவர் மனைவி சொன்னாராம்,

"காலம் முழுவதும் விமானத்தில் சென்றவர், இப்போது மட்டும் டிரெயினில் எப்படி?" என்று சொல்லி இவர்களிடம் பணத்தை வாங்கி பிணத்தை விமானத்தில் கொண்டு சென்றாராம். இவர்கள் விதியை நினைத்து இரண்டாம் வகுப்பு ரெயிலில் சென்றார்களாம். எப்படி இருக்கிறது பாருங்கள்?

"அதனால் நீங்கள் சொல்வது சரிதான். தேவைக்கு அதிகமாக சேமித்து வைப்பதை விட வாழ்க்கையை அந்த கணத்தில் அனுபவிப்பதில் தவறில்லை" என்றார்.

சரிதானே?

7 comments:

Online Works For All said...

Data Entry வேலைகள் பணம் செலுத்தாமல் இலவசமாக கிடைக்கிறது !

http://bestaffiliatejobs.blogspot.com/2011/07/earn-money-online-by-data-entry-jobs.html

என். உலகநாதன் said...

// Online Works For All said...
Data Entry வேலைகள் பணம் செலுத்தாமல் இலவசமாக கிடைக்கிறது !

http://bestaffiliatejobs.blogspot.com/2011/07/earn-money-online-by-data-entry-jobs.html//

என்னோட இடுகைக்கும் உங்கள் பின்னூட்டத்திற்கும் என்னங்க சம்பந்தம்? இருந்தாலும் வருகைக்கு நன்றி.

dondu(#11168674346665545885) said...

//"அதனால் நீங்கள் சொல்வது சரிதான். தேவைக்கு அதிகமாக சேமித்து வைப்பதை விட வாழ்க்கையை அந்த கணத்தில் அனுபவிப்பதில் தவறில்லை" என்றார்.
சரிதானே?//
இல்லவே இல்லை. அமெரிக்கா முழுக்க அவ்வாறான மனநிலையால் கெட்டது. நீங்கள் நீங்களாகவே இருங்கள்.

அதே நேரம் உங்கள் அருகாமையில் உள்ளவர்கள் அவசர கடனுக்கு உங்களைத்தான் அணுகுவார்கள். மசியவே மசியாதீர்கள். உங்கள் பணம் திரும்ப வரவே வராது.

சேமிப்பது பற்றி நான் இட்ட இடுகை http://dondu.blogspot.com/2007/11/blog-post_09.html

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

sriram said...

//இதே போல் தான் என் I Phone 4 கனவு இன்னொரு நண்பரால் நிராசையாகிப்போனது..//

:)))))))))

இன்னமும் ஸ்மார்ட் அல்லாத செல்போன் வச்சிருக்கும் ஜந்துக்கள் நாம ரெண்டு பேருதான் உலக்ஸ்..

என்றும் அன்புடன்
பாஸ்டன் ஸ்ரீராம்

என். உலகநாதன் said...

இல்லவே இல்லை. அமெரிக்கா முழுக்க அவ்வாறான மனநிலையால் கெட்டது. நீங்கள் நீங்களாகவே இருங்கள்.

அதே நேரம் உங்கள் அருகாமையில் உள்ளவர்கள் அவசர கடனுக்கு உங்களைத்தான் அணுகுவார்கள். மசியவே மசியாதீர்கள். உங்கள் பணம் திரும்ப வரவே வராது.

சேமிப்பது பற்றி நான் இட்ட இடுகை http://dondu.blogspot.com/2007/11/blog-post_09.html

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

தங்கள் வருகைக்கும் கருத்திற்கும் நன்றி டோண்டு சார்.

என். உலகநாதன் said...

//இன்னமும் ஸ்மார்ட் அல்லாத செல்போன் வச்சிருக்கும் ஜந்துக்கள் நாம ரெண்டு பேருதான் உலக்ஸ்..

என்றும் அன்புடன்
பாஸ்டன் ஸ்ரீராம் //

நாமளும் சீக்கிரம் வாங்கணும் ஸ்ரீ

D. Chandramouli said...

I have lived my life so far without taking any loan. I follow these principles: If you can afford it, do spend on all your needs. If you can afford more, spend on some of your comforts. Avoid luxury living. There is no need to copy others' lifestyles. Separate the needs and wants. We have unlimited and unending wants. For instance, I use a 26" Sony TV which I bought twelve years ago - I have had no problem with it till date. Many of my friends have switched to Flat wide screen 3D TV for, perhaps, additional viewing pleasure. But, I am happy being what I am. I abhor at the idea of buying luxury items on loans/credit. Overall, I live peacefully, and I can sleep well at night.