May 25, 2011

300வது இடுகை -குறை ஒன்று உண்டு -17


நான் குழப்பமானேன். முருகனுமா இப்படி?

"முருகா"

"சொல்லுங்க ரகு"

"எப்ப பார்க்கலாம்"

"இப்போ பார்க்க முடியாது. நாம எப்பவும் போவோம்ல அந்த ஹோட்டல்ல வெயிட் பண்ணு. லஞ்ச் டைத்துல அங்க வரேன்"

"தேங்க்ஸ் முருகா"

"எதுக்கு?"

"நீயும் என்னை பார்க்க முடியாதுன்னு சொல்லிடுவியோன்னு நினைச்சேன்"

"இல்லை வரேன்"

போனை செக்யூரிட்டி ஆபிஸரிடம் கொடுத்துவிட்டு, அவருக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு அந்த ஹோட்டலை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன். 

முருகன் வரும்வரை என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. அப்படியே காலார நடக்க ஆரம்பித்தேன். உலகம் எவ்வளவு அற்புதமானது. எல்லோரும் எப்படி சந்தோசமாக இருக்கிறார்கள். ஏன் நம் வாழ்வு மட்டும் இப்படியானது. என்ன பாவம் செய்தோம். சிறு வயதில் இருந்து ஏன் எனக்கு மட்டும் இப்படி? எப்பவும் போல் நினைத்த விசயங்களையே நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன்.

மீண்டும் ஹோட்டலை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன்.

சரியாக மதியம் 1 மணிக்கு முருகன் வந்தான்.

"என்ன ரகு நல்லா இருக்கியா"

"இருக்கேன் முருகா நீ"

"எனக்கென்ன"

அருகில் உள்ள டேபிள் சேரில் அமர்ந்தோம். உடனே என் கண்கள் கலங்க ஆரம்பித்தது. அதைக்கண்ட முருகன்,

"என்ன ரகு, ஏன் கண் கலங்கறீங்க?"

"முடியலை முருகா"

"என்ன பண்ணறது. நடக்க கூடாதது எல்லாம் நடந்துடுச்சு"

"என்னால அப்படி விட முடியலை முருகா"

"புரியுது"

"இதுக்கு எல்லாம் காரணம் யாருன்னு உனக்குத் தெரியும் இல்லை"

"தெரியும். நடந்ததை நினைச்சு வருத்தப்பட்டு என்னாக போகுது ரகு. மறந்துட்டு வேற வேலையை பாருங்க"

"எதை மறக்கச் சொல்ற. நான் இரண்டு வருசம் ஜெயில்ல பட்ட வேதனையையா? இல்லை எங்க வீட்டுல அம்மாவை பார்க்க பேசக்கூட என்னை அனுமதிக்காம என்னை வீட்டை விட்டு துரத்தினாங்களே அதையா? இல்லை என் வீணாவையா? எதை மறக்கச் சொல்லுற. இதுக்கு எல்லாம் காரணம் யாரு? ராஜா தானே?"

"ஆமாம் ரகு. நான் கூட ஒரு வேளை நீயேதும் தப்பு செய்திருப்பியோன்னு நினைச்சேன். ஆனால் அதன் பிறகு நடந்த பல காரியங்களை நினைச்சுப் பார்க்கும்போது, ராஜாதான் உன்னை திட்டம் போட்டு பழி வாங்கி இருக்கான்னு தெரிஞ்சு போச்சு"

"அவனை என்ன பண்ணாத்தகும்?"

"நான் உன்னை வந்து பார்க்கறது தெரிஞ்சு போய், என்னையும் கூப்பிட்டு மிரட்டி உன்னை போய் பார்க்க கூடாதுன்னு சொல்லிட்டான்"

"அவன் ஒரு துரோகி"

"ஆனா அதல்லாம் முடிஞ்சு போன விசயம். நீ ஏதாவது வேறு வேலை தேடற வழியைப் பார் ரகு"

"அதுக்கு முன்னால் சில வேலைகள் பாக்கி இருக்கு முருகா"

"என்ன வேலைகள்?"

"சமயம் வரும்போது நீயே தெரிஞ்சுக்குவ?"

"என்ன ரகு புதிர் போடறீங்க"

"ஆமாம். நான் ராஜாவை பார்க்க அனுமதி கேட்டேன். ஆனா பார்க்க மாட்டேனுட்டான். அதனால அவனை வீட்டுல பார்க்கறதா முடிவு பண்ணீட்டேன்"

"வேணாம் ரகு"

"அதே வீட்டுலத்தானே இருக்கான்?"

"ஆமாம் ரகு. ஆனா அங்கே போகாதே. ஏதாவது பிரச்சனை ஆகிடப்போகுது"

"என் மேல தப்பு இல்லைன்னு நீ ஒத்துக்கற. அதுவும் இல்லாம எல்லாப் பிரச்சனைக்கும் ராஜாதான் காரணம்ங்கறதையும் நீ ஒத்துக்கற. அப்படித்தானே?"

"ஆமாம்"

"அது போதும் எனக்கு"

"ஆனா, அவன் வீட்டுக்கு எல்லாம் போகாதே" என்று முருகன் சொன்னதை காதில் வாங்கிக்கொள்ளாமல், ஒரு வித வெறியுடன் அந்த இடத்தை விட்டு செல்ல ஆரம்பித்தேன்.

-தொடரும்



4 comments:

இராஜராஜேஸ்வரி said...

புதிர் போடறீங்க"

இலங்கையிலிருந்து சிறாஜ்முஹம்மத் said...

சூப்பர் தொடர்ந்து எழுதுங்க

என். உலகநாதன் said...

//இராஜராஜேஸ்வரி said...
புதிர் போடறீங்க"//

வருகைக்கு நன்றி இராஜராஜேஸ்வரி.

என். உலகநாதன் said...

// இலங்கையிலிருந்து சிறாஜ்முஹம்மத் said...
சூப்பர் தொடர்ந்து எழுதுங்க//

வருகைக்கு நன்றி நண்பரே!