Apr 8, 2011

என் புத்தகங்கள் பற்றிய சர்ச்சைகள்! -2


சாமான்யனின் கதை:

இந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றி பேசும் முன் எனக்கு வந்த ஒரு பின்னூட்டத்தின் ஒரு பகுதி இங்கே:

"உங்கள் எழுத்தில் எங்கேனும், எப்போதேனும் நீங்கள் இருக்கலாம். ஆனால் அதற்கு ஒரு அளவு வேண்டும். எப்போதும் உங்களை பற்றி மட்டுமே எழுதினால் வாசிக்கும் அனைவரும் உங்கள் ரசிகர் மன்ற கண்மணிகளா என்ன?

கதை என்கிற பெயரில் நீங்கள் எழுதுபவற்றில் கூட அந்த முக்கிய "நல்லவன்" பாத்திரம் நீங்கள் தான் என்பது தெளிவு. இது புரிய ஆழ்ந்து படிக்கணும் என அவசியமில்லை. உங்களை நீங்களே எப்படி புகழ்ந்து எழுதி கொள்கிறீர்கள் என படித்து கிண்டல் செய்யவே எப்போதாவது ..ஆம் எப்போதாவது அவை வாசிக்கபடுகிறது.

உங்கள் எழுத்தை வைத்து பார்க்கும் போது நீங்கள் உங்களை பற்றி மட்டுமே சிந்திக்கும், பேசும், எழுதும் நபராக தான் தெரிய வருகிறீர்கள். அந்த பின்னூட்டம் சொல்ல வந்தது அதை தான்.

இதையும் கூட உங்கள் வளர்ச்சி பிடிக்காமல் யாரோ எழுதியதாக நீங்கள் நினைத்தால்.. ம்ம் ஒன்னும் செய்ய முடியாது. பல நாளாக உங்களிடம் சொல்ல நினைத்தது இன்று முடிந்திருக்கிறது"

இந்த பின்னூட்டத்தைப் படித்தபோது முதலில் கோபம் வந்தது. ஆனால் திரும்ப திரும்ப படித்ததில் அவர் கூறுவது சரிதான் என்று என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. என்னைப் பற்றி அதிகம் எழுதி இருக்கிறேன் என்பது உண்மைதான்.

ஆரம்பத்தில் வலைப்பூ எழுத ஆரம்பித்த காலத்தில் என்ன எழுதுவது என்று குழம்பிய நிலையில் நான் எடுத்த முடிவுதான் அனுபவங்களைப் பற்றி எழுதலாம் என்பது. ஏதாவது ஒரு கருத்தினை சொல்லும்போது அதை என் அனுபவங்களின் வாயிலாக ஏன் சொல்லக்கூடாது? என்று நினைத்தேன். அதனால்தான் அப்படி எழுத ஆரம்பித்தேன். அது பலரால் ரசிக்கப்பட்டது. ஆனால், எதற்குமே ஒரு அளவு வேண்டும் இல்லையா? அதுவே அளவிற்கு அதிகமாக போகும் போது அது என்னைப் பற்றியே தற்பெருமை அடிக்கும் இடுகையாக அந்த நண்பருக்கு தோன்றியதில் ஒன்றும் வியப்பில்லை.

இனி அந்த தவறு நடக்காமல் பார்த்துக்கொள்கிறேன். சுட்டிக் காட்டிய அந்த முகம் தெரியாத நண்பருக்கு என் இதயம் கனிந்த நன்றி.

'சாமான்யனின் கதை' புத்தகம் பலரால் விரும்பி படிக்கப்படுகிறது. அதைப் பற்றி பாராட்டிப் பேசியவர்களை விட்டுவிடுவோம். இப்போதுதான் தற்பெருமை எழுத மாட்டேன் என்றேன். இந்த புத்தகத்தைப் பற்றிய மாற்றுக்கருத்துகள் ஒரே ஒரு குறிப்பிட்ட நபரிடம் இருந்து வந்தது. "எங்கேயோ எப்போதோ அங்கங்க எழுதியதை புத்தகமா போட்டு இருக்காங்க. உன் டைரியை நான் ஏன் படிக்கணும்?"

நான் அவரிடம், "நீங்கள் முழுவதும் படித்தீர்களா?" என்றேன்.

"இல்லை சில கட்டுரைகள் மட்டும் படித்தேன்" என்றார்.

ஒரு புத்தகத்தை முழுவதுமாக படிக்காமல், சில கட்டுரைகளை மட்டும் படித்துவிட்டு எப்படி புத்தகத்தைப் பற்றி கருத்து சொல்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. இவ்வளவிற்கும், புத்தகத்தின் "என்னுரையில்" மிகத் தெளிவாக விளக்கியுள்ளேன். புத்தகத்தின் ஆரம்பத்தின் சில பகுதிகள் சுயசரிதை போல் இருந்தாலும், பிற்பகுதிகள் முழுவதும் வாழ்வியல் அனுபவங்கள் பற்றிய கட்டுரைகள் என்று.

முழுவதும் படித்தால்தான் அந்த புத்தகத்தில் என்ன சொல்லியிருக்கிறது என்று தெரியும்.

இரண்டு புத்தகங்களையும் அவர் முழுமையாக படிக்காமல் அவர் கேட்ட சில கேள்விகளைப் பாருங்கள்:

01. கதைகளில் வருவது நீ இல்லை என்கிறாய்? ஆனால் நம் ஊர் கோயில் வருகிறதே?

02. ஒரு அனுபவக் கட்டுரையில் ஒரு சூழ்நிலையில் நீ எப்படி நடந்து கொண்டாய் என எழுதியுள்ளாய். அதனால் எனக்கு என்ன பயன்?

03. உன் புத்தகங்களை கடையில் வைத்தால் போலீஸ் வந்து என்னை அரெஸ்ட் செய்துவிடுமோ என பயமாயிருக்கிறது.

ஆக புத்தகம் படிக்கும் மனநிலையில் இல்லாத ஒருவருக்கு என் புத்தகங்களை கொடுத்து எவ்வளவு பெரிய தவறு செய்திருக்கிறேன் பாருங்கள். மொத்தம் 29 கதைகள் புத்தகத்தில் உள்ளது. அதில் மொத்தம் 4 அல்லது 5 கதைகளில் செக்ஸை ஓரளவு தொட்டிருக்கிறேன். அதுவும் ஒரு சில வர்ணனைகள்தான்.  எப்படி:
"என் கைகளின் மேல் அவள் கைகளை வைத்துக்கொண்டாள்"

"அவள் மார்பின் மேல் இருந்த செயின் மேல் பொறாமையாக இருந்தது"

"எனக்கு முன்னே குளித்தாள். துணிகளை மறைக்க முற்படவில்லை. பார்க்கக் கூடாதவைகளை பார்க்க வைத்தாள்"

இவைகள் சரோஜாதேவி கதைகள் போல் இருக்கிறது என்றால், அப்போ சரோஜாதேவி கதைகளை என்னவென்று சொல்வார்? அனைத்து கதைகளையும் படிக்காமல் ஒரு சில கதைகளை மட்டும் படித்துவிட்டு, இப்படி சொல்வதில் என்ன நியாயம்?

நண்பர் கேபிள் சங்கர் அடிக்கடி சொல்லுவார் "செக்ஸைப் பற்றி ஒரு சரியான புரிதல் இல்லாதவர்கள், போலியாக வாழ்பவர்கள்தான், சாதாரண விசயங்களுக்கு எல்லாம் குய்யோ முய்யோ என்று கத்துவார்கள்"

அது உண்மைதான் போல. போலியாக ஒருவிதமான நடிப்புடன் அடுத்தவர்களுக்காக வாழ்வது முறையான வாழ்க்கையா இல்லை வெளிப்படையான மனிதனாக வாழ்வது முறையான வாழ்க்கையா?

நான் வெளிப்படையான மனிதனாக வாழவே ஆசைப்படுகிறேன்.

கட்டுரையை முடிக்கும் முன் ஒரே ஒரு தற்பெருமை விசயம். நேற்று இரவு ஒரு அஸிஸ்டண்ட் டைரக்டர் சென்னையிலிருந்து அழைத்தார். "வீணையடி நீ எனக்கு" புத்தகத்தைப் பற்றி ஒரு 30 நிமிடம் பேசினார். ஒவ்வொரு கதைகளாக விவாதித்தார்.

"பெண்களின் மறுபக்கங்களை நாசுக்காக தொட்டு சென்றிருக்கின்றீர்கள். நிறையபேரின் கல்யாண வாழ்க்கை சரியில்லாமல் போவதற்கே சரியான புரிதல் இல்லாததுதான் காரணம். ஆனந்த விகடன் ஒரு சர்வேயில் படித்தேன். 75 சதவிகித குடும்பங்களில் படுக்கை அறையில் கணவன் மனைவி ஒருவருக்கு ஒருவர் தனித் தனியாகத்தான் உறங்குகின்றார்களாம். காரணம் சரியாக மனம் விட்டு யாரும் பேசிக்கொள்வதில்லை. நீங்கள் ஒரு கதையில் சொன்னது போல, கல்யாணம் ஆனவுடன் கணவன் மனைவியைப் பற்றி கவலைப்படாமல் மிலிட்டரிக்கோ அல்லது வெளி நாட்டுக்கோ சென்றுவிடுகின்றார்கள். அவர்கள் எப்படி எல்லோமோ தங்களின் ஆசைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்கிறார்கள். அந்த மனைவிகளின் நிலமையை நினைத்துப் பாருங்கள். எவ்வளவு கஷ்டம். கணவன் மனைவிக்கிடையே சரியான புரிதல் இல்லாததால்தான் இப்படிப்பட்ட பிரச்சனைகள் வருகின்றன" என்றவர்,

'உங்கள் கதைகளை காட்சிப்படுத்தினால் நன்றாக வரும் போல் உள்ளது. அதனால் உங்களின் புத்தகத்தில் உள்ள கதைகளை குறும்படமாக எடுக்க ஆசைப் படுகிறேன். அனுமதி கொடுப்பீர்களா?" என்றார்.

நானும் சரி என்று ஒப்புக்கொண்டேன்.

இதைவிட வேறு என்ன எனக்கு சந்தோசம் வேண்டும்!

3 comments:

Ravisankaranand said...

// 'உங்கள் கதைகளை காட்சிப்படுத்தினால் நன்றாக வரும் போல் உள்ளது. அதனால் உங்களின் புத்தகத்தில் உள்ள கதைகளை குறும்படமாக எடுக்க ஆசைப் படுகிறேன். அனுமதி கொடுப்பீர்களா?" என்றார்.
நானும் சரி என்று ஒப்புக்கொண்டேன்.//

Reminds me of how lot of Sujatha's stories, got damaged when it was picturized. ( Sujatha himself has said about this, a lot of times!)

You shouldnt be surprised if it doesnt reach the end viewer, if picturized !

{Tamil font illai so englishla type panniten :).. }

Ravisankaranand said...

// 'உங்கள் கதைகளை காட்சிப்படுத்தினால் நன்றாக வரும் போல் உள்ளது. அதனால் உங்களின் புத்தகத்தில் உள்ள கதைகளை குறும்படமாக எடுக்க ஆசைப் படுகிறேன். அனுமதி கொடுப்பீர்களா?" என்றார்.
நானும் சரி என்று ஒப்புக்கொண்டேன்.//

Reminds me of how lot of Sujatha's stories, got damaged when it was picturized. ( Sujatha himself has said about this, a lot of times!)

You shouldnt be surprised if it doesnt reach the end viewer, if picturized !

{Tamil font illai so englishla type panniten :).. }

என். உலகநாதன் said...

//Ravisankaranand said...
// 'உங்கள் கதைகளை காட்சிப்படுத்தினால் நன்றாக வரும் போல் உள்ளது. அதனால் உங்களின் புத்தகத்தில் உள்ள கதைகளை குறும்படமாக எடுக்க ஆசைப் படுகிறேன். அனுமதி கொடுப்பீர்களா?" என்றார்.
நானும் சரி என்று ஒப்புக்கொண்டேன்.//

நீங்கள் சொல்வது உண்மைதான் ரவிசங்கர். நானும் யோசித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறேன்.

தங்களின் வருகைக்கிற்கு நன்றி.
Reminds me of how lot of Sujatha's stories, got damaged when it was picturized. ( Sujatha himself has said about this, a lot of times!)

You shouldnt be surprised if it doesnt reach the end viewer, if picturized !

{Tamil font illai so englishla type panniten :).. }//