Dec 31, 2010

நீங்கள் எப்படி?

ஜாதகம், ஜோதிடம் இதில் எல்லாம் ஓரளவு நம்பிக்கை இல்லாமல்தான் இருந்து வந்தேன். சமீபத்தில் கேள்விபட்ட சம்பவங்களால், உண்மைதானோ என எண்ணத்தோன்றுகிறது.

ஏற்கனவே இதைப்பற்றி இங்கே எழுதி இருக்கிறேன்.


இரண்டு நண்பர்கள் அவர்களின் எதிர்காலம் சம்பந்தமாக தெரிந்து கொள்ளவும், அவர்கள் ஆரம்பிக்க போகும் தொழிலைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளவும் ஜோசியரைப் பார்க்க போனார்கள். ஜாதகத்தை வாங்கி பார்த்த ஜோசியர்,

"உங்கள் இருவரின் ஜாதகப்படி, நீங்கள் இருவரும் சேர்ந்து இருக்கவே முடியாதே? சொன்னால் கோபித்துக்கொள்ளக் கூடாது. ஏதேனும் உயிர்பலி ஏற்படனுமே?"

இதைக்கேட்ட நண்பனின் அம்மா, உடனே எழுந்து கோபித்துக்கொண்டு வந்து விட்டார்கள்.

இரண்டாவது சம்பவம்:

அதே இரண்டு நண்பர்களும் இந்த மாத ஆரம்பத்தில் அந்த ஜோதிடரிடம் சென்றார்கள். முதல் நண்பர் நல்ல பணக்காரர். அவர் ஒரு வீடு மிகப்பெரிய தொகைக்கு வாங்கி இருந்தார். அதற்காக அந்த வீட்டின் ராசி பார்ப்பதற்காக அவரிடம் சென்றார்.

மீண்டும் ஜோசியம் பார்த்த அவர்,

"ஏன் இந்த வீட்டை வாங்கினீர்கள்? நிச்சயம் ஒரு உயிர்பலி உங்கள் வீட்டில் நடக்கும்" என்று சொல்லி இருக்கிறார்.

நீங்கள் நம்புகின்றீர்களோ இல்லையோ? அவர் சொன்னது அப்படியே நடந்துவிட்டது. நண்பரின் மகள் தற்கொலை செய்து கொண்டு இறந்து விட்டார். இரண்டாம் நண்பர் ஹார்ட் அட்டாக்கில் இறந்து விட்டார்.

இதைப்பற்றி ஏற்கனவே இங்கே எழுதியுள்ளேன் "குடி! குடி!! குடி!!! "


மூன்றாவது சம்பவம்:

என் நண்பர் ஒருவர் கார் ஓட்டிச் செல்லும்போது ஆக்ஸிடண்ட் ஆகி, கால் எலும்பு முறிந்து அவதிப்படுகிறார். அவர்கள் வீட்டில் உள்ளவர்கள் என்ன சொன்னார்கள் என்றால், "எங்களுக்கு ஏற்கனவே தெரியும். ஜாதகப்படி அவருக்கு இந்த மாதத்தில் கண்டம் இருந்தது"

என்னால் நம்புவதா? வேண்டாமா? எனக்குழப்பமாக உள்ளது. எல்லாமே ஜாதகப்படியும், விதிப்படியும் நடக்கிறது என்றால், கீழே எனக்குத்தோன்றும் கேள்விகளுக்கு விடை தெரியவில்லை.

01.இங்கே நன்றாக இருப்பவருடைய ஜாதகம் போல், அதாவது அதே நட்சத்திரம், ராசி, ஜாகப்பலன்களுடன், காஷ்மீரிலோ அல்லது இஸ்ரேலிலோ கூட இருக்கலாம் இல்லையா? இவர் இங்கே நன்றாக இருக்கும் போது அவர்கள் இறந்துபோகிறார்களே எப்படி?

02. டிரெயின் விபத்தோ, அல்லது சுனாமி போன்றோ விபத்துக்களோ நடக்கும்போது ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் சாகும்போது, அத்தனை பேருடைய ஜாதகமும் சரியில்லை என எடுத்துக்கொள்ள வேண்டுமா? அது எப்படி ஒரே நாளில் விதி முடிந்த அத்தனை பேரும் ஒரே நாளில் ஒரே இடத்தைல் கூடினார்கள்?

எனக்கு புரியவில்லை. தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள்.


இன்னும் சில கவிதைகள்!

ஒரே முறைதான் கனவில்

வந்து போனாய் நீ!

பகல் எல்லாம் தூங்கிக்

கொண்டிருக்கிறேன்

நான்

*************************************

அறை முழுக்க உன்

முத்தங்கள்

ஜன்னல்களையும்

கதவுகளையும்

திறப்பதே இல்லை நான்

*************************************

நிச்சயத்திற்கு முதல் நாள்

அவளிடம் கேட்டேன்

சென்னை வர சம்மதமா?

அடுக்குமாடி வீடுதான்

பிடிக்கும்ல?

இந்த கலர் பட்டுப்புடவை

பிடிச்சுருக்கா?

இந்த நகை, அது, இது

என எல்லாவற்றையும் பிடிச்சிருக்கா?

எனக்கேட்ட நான்

கடைசிவரை

என்னை உனக்கு பிடிச்சிருக்கா என

மட்டும் கேட்கவே இல்லை

*************************************

Dec 29, 2010

மிக்ஸர் - 29.12.2010

எங்கள் ஊரில் தமிழ் படங்கள் வருவது மிக குறைவு. ரஜினி, கமல், விஜய் மற்றும் அஜித் படங்கள் நிச்சயம் வரும். இவர்கள் படங்கள் மொத்தமே வருடத்திற்கு நான்கு படங்கள் வந்தால் பெரிய விஷயம். ஏனென்றால் வருடத்திற்கு ஒரு படம்தான் இவர்கள் நடிக்கின்றார்கள். ஒவ்வொரு படமும் முதல் நாளே பார்த்துவிடுவது எனது வழக்கம். அப்படித்தான் 'மன்மதன் அம்பு' படமும் பார்க்க சென்றோம். கமலும் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும் என்பதால் மிக ஆசையுடனும், ஆர்வத்துடனும் சென்றோம்.

இவ்வளவு போரான, எரிச்சல் தரக்கூடிய ஒரு படத்தை நான் பார்த்ததே இல்லை. கமலின் நகைச்சுவை படங்கள் எல்லாம் எப்படி இருக்கும்? எப்படி வயிறு குலுங்க சிரித்திரிப்போம்? ஆன்லைனில் டிக்கட் புக் செய்யும் போது, 'படத்தின் பிரிவு' என்ற இடத்தில் காமெடி என்று போட்டிருந்தார்கள். ஒரு இடத்தில் கூட எனக்கு சிரிப்பே வரவில்லை. அழுகைதான் வந்தது. முதல்நாள் இரவுதான் 'பாணா காத்தாடி' படம் பார்த்து இருந்தேன். அதில் கருணாஸின் நகைச்சுவையை பார்த்து வயிறு வலிக்க சிரித்தேன். அந்த சந்தோசம் இந்த படத்தை பார்த்தவுடன் ஓடி போய்விட்டது. படம் 'A' செண்டர் மக்களுக்காக எடுத்ததாக தெரிகிறது. எல்லோரும் ஆங்கிலத்திலேயே பேசுகிறார்கள். அதுவும் அந்த புரோடியுசர் தம்பதியினர் பேசும் வசனங்கள் ஒரு எழவும் புரியவில்லை. கிரேஸி மோகன் வசனம் இல்லாமல் கமல் நகைச்சுவை படத்தில் நடித்தால் இப்படித்தான் இருக்கும் போல.

அப்படியானால், படத்தில் பிடித்த விசயமே இல்லையா என்று கேட்டால், இருக்கிறது, என்பேன். என்ன அது?

திரிஷாவின் உடைகள்தான்!

***********************************************

என் அலுவலகத்தில் என் கீழே பணிபுரியும் நண்பர் ஒருவர் கிறிஸ்துமஸுக்கு விடுமுறை கேட்டார். எனக்கு ஒரே ஆச்சர்யம். அவரோ ஒரு இந்து. எதற்காக விடுமுறை கேட்கிறார். விசாரித்தேன். அவர் சொன்ன காரணம் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. என்னவென்றால், அவர்கள் வீட்டில் எல்லா பண்டிகையுமே கொண்டாடுவார்களாம். ஏன் அப்படி? என்று அவரிடம் கேட்டால்,

"பண்டிகை என்றாலே சந்தோசம் வந்துவிடும். அந்த சந்தோசத்தை பெறுவதற்கு எந்த மத பண்டிகையாய் இருந்தால் என்ன?"

அவர் சொன்னது சரிதான் இல்லை?

இங்கே முஸ்லீம்களும், சீனர்களும், தீபாவளி அன்று இந்தியர்கள் வீட்டுக்கும், முஸ்லீம்களும், இந்தியர்களும் சீன பிறந்தநாள் அன்று சீனர்கள் வீட்டுக்கும், சீனர்களும், இந்தியர்களும் ரம்ஜான் அன்று முஸ்லீம்கள் வீட்டுக்கும் செல்வது வழக்கம்.

***********************************************

சமீபத்தில் திருச்சியிலிருந்து எனக்கு ஒரு SMS வந்தது.

"திருச்சி - திருவரம்பூர் சாலையில் நிறைய காலி மனைகள் இருப்பதாகவும், விலை மிக குறைவு என்றும், 31ம் தேதிக்குள் புக் செய்தால், ஒரு பிளாட்டுக்கு ஒரு பிளாட் இனாமாக கொடுப்பதாகவும்" வந்தது.

இது உண்மையா? என்று அறிந்து கொள்வதற்கு அந்த போன் நம்பருக்கு நான் ஒரு பதில் அனுப்பினேன்.

"Nework is not available" என்று செய்தி வந்தது. அதனால் என்னால் அனுப்ப முடியவில்லை.

எப்படி எல்லாம் யோசிக்கறாங்க பாருங்க!

இந்த செய்தியை பார்த்ததும், எனக்கு ஒரு ஜோக் நினைவுக்கு வந்தது.

கல்யாணம் பண்ணிவிட்டு ஊரிலிருந்து மனைவியுடனும் ஒரு பென்ணுடனும் பஸ்ஸை விட்டு இறங்கும் ஒருவனை பார்த்து இன்னொருவன் கேட்கிறான்,

"என்ன ராமு, கல்யாணம் எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சுதா? கூட யாரு இன்னொரு பொண்ணு?"

"அது ஒண்ணும் இல்லைண்ணே. அவங்க வீட்டுல நிறைய பொண் பிள்ளைங்க. ஒரு பொண்ணு கட்டுனா ஒண்ணு இலவசம்னாங்க. அதான் கூடவே அவ தங்கச்சியையும் கூட்டிட்டு வந்துட்டேன்".

***********************************************

சமீபகாலமாக 'சிறுகதை' எழுதும் காய்ச்சல் வந்து அலைகிறேன். நிறைய எழுத ஆரம்பித்து உள்ளேன். நிறைய நண்பர்கள் மெயில்கள் மூலமும், சேட் மூலமும், தொலைபேசி மூலமாகவும், நல்லா இருக்கிறது, அதனால் தொடர்ந்து எழுதுங்கள் என்கிறார்கள். அடுத்த வருடத்தில் நிறைய சிறுகதைகளும், ஒரு தொடர்கதையும் எழுத ஆசை.

உங்களின் கருத்தினை அறிய ஆவலாய் உள்ளேன். படிக்கும் நண்பர்கள் தங்கள் ஆலோசனைகளை தெரிவிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

***********************************************

போன வருடம் இதே நாள் மாலையில் நண்பர் மணீஜி ஆபிஸில், நண்பர்கள் மணிஜி, கேபிள் சங்கர், அகநாழிகை பொன் வாசுதேவன், பைத்தியக்காரன், கார்க்கி, பெஸ்கி, சூர்யா கண்ணன், மோகன் குமார் ஆகியோரை சந்தித்தேன்.

அந்த இனிமையான சந்திப்பினை இன்னும் அசைப்போட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். மீண்டும் எப்பொழுது சந்திக்கப்போகிறேன்? எனத்தெரியவில்லை.

***********************************************

ஓரளவுக்கு நல்ல நிலையில் இருந்தாலும், இன்னும் ஏதாவது சாதிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் மனதில் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. அது என்ன? என்பது சரியாக பிடிபடவில்லை.

படிப்பிற்காக கஷ்டப்படுபவர்களுக்கும், நோயால் வாடுபவர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும் உதவி செய்ய ஒரு டிரெஸ்ட் ஆரம்பிக்கலாம் என்று இருக்கிறேன். போன வருமே தோன்றிய எண்ணம் இன்னும் செயல்படாமல் இருக்கிறது.

2011ல் செயல்படுத்த ஆசை. பார்ப்போம்!

***********************************************

Dec 24, 2010

குடி! குடி!! குடி!!!

என் நெருங்கிய நண்பன். முப்பது வருட பழக்கம். பார்க்க பொன்னம்பலம் போல் நல்ல உடம்பை கொண்டவன். பழக மென்மையானவன். அனைவருக்கும் உதவும் மனம் கொண்டவன். நல்லவன். குடிக்க தோன்றும் அந்த காலக் கட்டத்தில் அவனும் குடிக்க ஆரம்பித்தான். நான் குடித்து பார்த்துவிட்டு, பிடிக்காமல் உடனே விட்டுவிட்டேன்.

சில நண்பர்கள் தொடர்ந்தார்கள். சிலர் அவ்வப்போது குடிக்க ஆரம்பித்தார்கள். எத்தனை பார்ட்டிகளில் கலந்துகொண்டாலும் ஒரு சொட்டு டிரிங்ஸை கூட நான் குடிக்க நினைத்ததில்லை.

நண்பன் சில காலம் வெளிநாட்டில் வேலை புரிந்தான். திடீரென பிடிக்காமல் இந்தியா வந்தான். என் பழைய கம்பனியில் வேலையில் சேர்த்துவிட்டேன். பிடிக்காமல் வேலையை விட்டான்.

நான் ஓவ்வொரு முறை இந்தியா போகும் போதும் என்னை பூங்கொத்து கொடுத்து ஏர்போர்ட்டில் வரவேற்பான். அந்த அளவிற்கு என்னுடன் நெருக்கமாக இருந்தான்.

என்னை யாரும் எதுவும் சொல்லிவிடக்கூடாது, உடனே அவர்களை அடிக்க போய்விடுவான். அந்த அளவிற்கு என் மேலே பாசமாக இருப்பான். அவனை நான் அடிக்கடி "என் தளபதி" என்பேன். அவன் பழகிய அனைவருடனும் அதே அளவு நெருக்கத்துடன் இருப்பான்.

என் வளர்ச்சியை பார்த்து சந்தோசப்படுபவன். நான் எழுதும் கதைகளுக்கு முதல் வாசகானாய் இருந்தான்.

அரசியலில் சேர்ந்தான். 7 வருடங்களுக்கு முன் கல்யாணம் செய்து கொண்டான். ஒரே வருடத்தில் குழந்தை பெற்றான். அவன் கல்யாணத்தை ஊருக்கே லைவாக ஒளிபரப்பினார்கள். அந்த அளவிற்கு ஊரில் பிரபலமாக இருந்தான். ரொம்ப வேகமாக முன்னேறினான்.

எப்போதுமே ஒருவித பரபரப்புடனும், ஒருவித சுறுசுறுப்புடன் இருப்பான். நான் ஊருக்கு வந்தது தெரிந்தால் உடனே வீட்டுக்கு ஓடி வருவான். அவன் குடும்ப பிரச்சனைகளை கூட என்னிடம் அதிகம் பகிர்ந்து கொள்வான்.

அனைத்துவிதமான நண்பர்கள் இருந்தாலும் என்னிடம் மட்டும் ரொம்ப அதிக உரிமையுடனும் மரியாதையுடன் பழகுவான்.

இவ்வளவு நல்ல பழக்கமும், நல்லவனுமாக இருந்த அவனிடம் இருந்த ஒரே கெட்ட பழக்கம், குடி. சாதாரணமாக குடிக்க ஆரம்பித்தவன், அதிகமாக குடிக்க ஆரம்பித்தான்.

நண்பர்கள் எவ்வளவோ சொல்லியும், அந்த பழக்கத்தை மட்டும் அவனால் விட முடியவில்லை. சில காலம் அவனாக நினைத்து குடிக்காமல் இருப்பான். பிறகு திரும்பவும் ஆரம்பிப்பான்.

நான் எத்தனையோ முறை அவனுக்கு அறிவுரை சொன்னதுண்டு. ஆனால் கடந்த செப்டம்பர் மாதம் நான் சொன்ன அறிவுரைதான் என்னை போட்டு வாட்டி எடுக்கிறது. மனம் குழம்பி தவிக்கிறது. வேதனையில் மனம் தடுமாறுகிறது.

"டேய், அதிகம் குடிக்காதடா! செத்து கித்து போயிடப்போற"

ஆம். அவன் என்னை மீளாத்துயரில் ஆழ்த்திவிட்டு சென்ற வாரம் இறைவன் திருவடியை அடைந்து விட்டான். அவனுக்கு வயது வெறும் 39 தான்.

சில காலம் குடிப்பதை நிறுத்திவிட்டு நன்றாக வாழ்க்கையை நடத்திக்கொண்டிருந்தவன், இன்னொரு நண்பனின் மகள் தற்கொலை செய்து கொண்டதை நினைத்து வருந்தி, எல்லா காரியங்களையும் முன்னின்று நடத்தியவன், அந்த பெண் இறந்த ஐந்தே நாளில் இவனும் இறந்துவிட்டான்.

இரவு நிறைய குடித்துவிட்டு சாப்பிடாமல் படுத்து இருக்கிறான். காலையில் தண்ணீர் குடிப்பதற்காக எழுந்து சென்றவன், இருதயம் வெடித்து அந்த நொடியே இறந்துவிட்டான்.

என் குடும்பத்தில் ஒருவனாக பழகியவனின் மரணம் என்னை வாட்டி எடுக்கிறது. அதுவும் நான் கடைசியில் அவனிடம் பேசியதை நினைத்தால் வேதனையாக உள்ளது.

நானும் அவனுக்கு நிறைய முறை டிரிங்க்ஸ் வாங்கி கொடுத்திருக்கிறேன் என நினக்கும்போது, குற்ற உணர்ச்சியால் இன்னும் என் மனம் அதிகமாக வேதனைப்படுகிறது.

எனக்கு என் வாழ் நாளில் அவன் எவ்வளவோ உதவி செய்திருக்கிறான். ஆனால் என்னால் கடைசியில் அவன் உடலை கூட பார்க்க முடியாமல் போய்விட்டது.

அவனின் ஐந்து வயது மகளின் எதிர்காலத்தை பற்றி நினைக்கையில் பயமாக இருக்கிறது.

இறந்து ஒரு வாரம் ஆகியும் இன்னும் என் நினைவில் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறான். கடைசி வரை என்னால் அவனை மறக்க முடியாது என்றுதான் நினைக்கிறேன்.

இதை படிக்கும் நண்பர்கள், குடிப்பவர்களாக இருந்தால், உங்களை கெஞ்சி கேட்டுக்கொள்கிறேன்,

- முடிந்தால் குடிப்பதை நிறுத்தப் பாருங்கள்

- அல்லது குடிப்பதை கொஞ்சம் குறைத்துக் கொள்ளுங்கள்

- குடிக்கும் போது உங்கள் குடும்பத்தை பற்றி  நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்.


Dec 16, 2010

கவிதை எழுத ஆசை!

எப்படியாவது கவிஞனாக
ஆசைப்பட்டு
வார்த்தைகளை தேடுகிறேன்
எந்த வார்த்தைகளை எடுத்து
எப்படி கோர்ப்பது? எந்த வார்த்தைகளை
விட்டு விடுவது என்று குழம்பித் தவிக்கிறேன்
வார்த்தைகளும் என்னிடம் குழம்பி
தவிக்கின்றன.
பேப்பரை போல வார்த்தைகளையும்
கிழித்து போடுகிறேன் குப்பையில்
எதேச்சையாக பார்க்கிறேன்
குப்பை கூடையே ஒரு கவிதையாய்
தெரிகிறது.
கவிதைக்கு என்னை பிடிக்கிறதோ
இல்லையோ
என்னை கவிதைக்கு
பிடித்திருக்கிறது போலும்.

******************************

மழைக்கால இரவு
மலைமேல் நானும் அவளும்
மற்றும்
கொஞ்சம் மழையும் காற்றும்
நேரம் ஆக ஆக
மழையையும் காற்றையும்
உரசக்கூட விடவில்லை
நாங்கள்
காலை வரை
அங்கே இருந்தபோதும்
அவளும் நானும்
எங்களின் குடும்பத்தைப் பற்றி
கேட்டுக்கொள்ளவேயில்லை.

******************************

காலங்களில் நீ வசந்தம்
கலைகளிலே நீ ஓவியம்
என்று என்னைப் பார்த்து
பாடிய கோடி வீட்டு கோபாலை
அடித்து துவைத்தனர் என் வீட்டினர்.
காரணம் கோபால் ஒரு ஏழையோ
அல்லது வேறு ஜாதியோ
என்ன எழவோ? எனக்குத்
தெரியாது
கோபால் பிள்ளை குட்டியுடன்
சுகமாக இருக்கிறானாம் இப்போ?
நான்
நாற்பது வயதில் கல்யாணம் ஆகாமல்
உணர்ச்சியற்ற ஜடமாய்.
கோபாலுக்காவது கட்டி வைத்திருக்கலாம்
என்கிறார் அப்பா, கல்யாணம்
பண்ணி வைக்க துப்பில்லாமல்
இப்போது!

******************************

பெண்களை
நேருக்கு நேர் பார்க்கக்கூடாது
என ஒவ்வொரு முறையும்
நினைக்கிறேன் ஆனால் மறக்கிறேன்
ஒவ்வொரு முறையும்.
ஓவ்வொரு ஜோடிக்கண்களும்
ஓவ்வொரு கதை சொல்கின்றன
எனக்கு!
அன்பு, பாசம், காதல்
துரோகம் என!
சில நேரங்களில் சில பெண்கள்
என் கண்களை பார்க்க தவிர்ப்பதை
வியப்புடன் கடந்திருக்கிறேன்.
ஒரு வேளை அவர்களுக்கும்
என் கண்கள் பல விரும்பாத
செய்திகள் சொல்லி இருக்கலாம்.

******************************

Dec 9, 2010

என் கண்கள் குளமாயின?

அழுகை, கோபம், சிரிப்பு இதெல்லாம் ஒவ்வொரு வகையான உணர்ச்சிகளின் வெளிப்பாடு. இதில் எதையுமே நாம் கட்டுப்படுத்தக்கூடாது. நான் எப்போது ஒரு வித சிரிப்புடனே உலா வருபவன். ஆனால், மிக மென்மையான மனம் எனக்கு என்று நினைக்கிறேன். என்னால் சினிமாவில் வரும் சோகமான காட்சிகளை கூட சாதாரணமாக பார்க்க முடியாது. சிறு வயதில் இருந்தே மிக சோகமான தருணங்களை நிறைய சந்தித்திருக்கிறேன். அதனால் எந்த உணர்ச்சிகளையும் என்னால் வெளிப்படுத்தாமல் இருக்க முடியாது.

அப்பா இறந்த தினத்தில் இங்கு இருந்து  ஊர் போய் சேரும் வரை அழுது கொண்டே சென்றேன். கண்களில் தண்ணீரே இல்லை என்றுதான் நினைத்தேன். ஆனால் ஊருக்கு சென்று உடம்பை பார்த்தவுடன் வந்த அழுகை யாராலும் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போனது.

என்னுடைய நண்பர் ஒருவர். தெய்வ நம்பிக்கை அதிகம் இல்லாதவர். மிக உயர்ந்த பதவியில் இருக்கிறார். அவர் கண்கள் கலங்கி நான் பார்த்ததில்லை. மிகவும் அமைதியானவர். அவர் உயிருக்கு உயிராக நேசித்த அவரின் அம்மா கேன்சர் வந்து படுத்த படுக்கையில் இருந்தார். பல லட்சங்கள் செலவு செய்தார். அவர்களை காப்பாற்ற முடியாது என்று நன்றாக தெரிந்தும் நிறைய செலவு செய்தார். காரணம் அம்மா மேல் உள்ள அளவுக்கதிகமான பாசம், பிரியம், அன்பு மற்றும் நேசம். மருத்துவர்கள் கை விட்ட நிலையில், ஆஸ்பத்திரியில் இருந்து வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தார். நாள் முழுவதும் அம்மா அருகிலேயே இருந்தார்.

தினமும் பக்தி சம்பந்தமான புத்தகங்களையும், பகவத் கீதை புத்தகங்களையும் படித்து காண்பிப்பார். கடைசி இரண்டு வாரமும் அம்மாவின் அருகிலேயே இருந்தார். ஒரு நாள் அவரின் அம்மா இறந்து போனார். ஆனால், சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள். நண்பர் கடைசி வரை ஒரு சொட்டு கண்ணீர் விடவில்லை. எங்களுக்கு எல்லாம் பெரிய ஆச்சர்யம். எப்படி அவரால் உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்த முடிந்தது. என்னால், தாங்காமல் அவரிடமே கேட்டேன். அதற்கு அவர் என்ன சொன்னார் தெரியுமா?

"ஏன் அழ வேண்டும். நான் அம்மாவிற்கு ஒரு மகனாக செய்ய வேண்டிய அனைத்து கடமைகளையும் செய்து விட்டேன். மேலும் எனக்கு அழுகையும் வரவில்லை"

என்னால் அவர் கூறிய பதிலை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. ஆனாலும் அதுதான் உண்மை. அவர் கடைசி வரை அழவே இல்லை. சினிமாவில் சோக காட்சியை பார்த்து அழும் என்னால் அவரை புரிந்து கொள்ளவே முடியவில்லை. இன்று வரை அவர் கண்களில் ஒரு சொட்டு தண்ணீர் கூட நான் காணவில்லை.

இதை எல்லாம் நான் ஏன் இங்கு நினைவு படுத்துகிறேன். காரணம் இருக்கிறது. சென்ற வாரம் என் அலுவலகத்தில் நடந்த இந்த சம்பவத்தை பாருங்கள்.

மலேசியாவில் பிச்சைக்காரர்களை நான் பார்த்தது இல்லை. அதனால் ஏழைகளே இல்லை என நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன். ஆனால் உண்மை நிலை அது அல்ல. ஏழைகளே இல்லாத நாடே இல்லை போல. நாட்டுக்கு நாடு ஏழைகளின் சதவிகிதம் வேண்டுமானால் மாறுடலாம். ஆனால் எல்லா நாடுகளிலும் பாவப்பட்ட ஜீவன்கள் வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றார்கள்.

எங்கள் கம்பனியின் தோட்ட வேலை செய்யும் இளைஞர். ஒரு 28 வயது இருக்கும். மிக அமைதியான பையன். நல்ல வேலை செய்பவன். பாத்ரூம் மற்றும் டாய்லெட் கிளீன் செய்ய என்று தனிப்பட்ட காண்ட்ரெக்டர்கள் உண்டு. சில சமயங்களில் அவர்கள் வராமல் இருப்பது உண்டு. அந்த சமயங்களில் டாய்லெட் கிளீன் செய்வதிலிருந்து, ஆபிஸ் கிளீன் செய்வது வரை எல்லா வேலைகளையும் இந்த இளைஞன் செய்வது வழக்கம்.

சென்ற வாரத்தில் ஒரு நாள் அவன் என் அறையை சுத்தப்படுத்திக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் அவனில் ஒரு மாற்றத்தை என்னால் உணர முடிந்தது. ஆனால் என்ன என்று புரியவில்லை. தனக்குள்ளே பேசிக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் அழவில்லை. எனக்கோ மலாய் மொழி தெரியாது. அதனால் அருகில் உள்ள நபரை அழைத்து என்ன? என்று விசாரிக்கச் சொன்னேன். சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள். விசயம் அப்படிப்பட்டது.

விசாரித்தவுடன் தான் தெரிந்தது. அன்று நடு இரவில் அவனின் மனைவி ஏதோ ஒரு நோயால் இறந்துவிட்டார். இரவோடு இரவாக மனைவியை அடக்கம் செய்து விட்டு, காலையில் ஏதுமே நடக்காதது போல அலுவலகம் வந்துவிட்டார். சொந்தக்காரர்கள் யாரும் இல்லை. மாமனார் இருப்பது வேறு இடத்தில். அவர்கள் குடும்பத்திலும் ஏழ்மை.

என்ன ஒரு கொடுமை பாருங்கள். அவனுக்கு இரண்டு குழந்தைகள் வேறு. இனி எப்படி அவர்களை கரையேற்றப்போகிறான். பிறகு நாங்கள் எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு பணம் சேர்த்து அவனை வீட்டிற்கு அனுப்பி வைத்தோம்.

கோடிக் கோடியாய் கொள்ளை அடிப்பவர்கள் எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறார்கள். ஆனால், ஏழைகளுக்கு ஏன் இப்படிப்பட்ட கொடுமை எல்லாம் ஏற்படுகிறது?

ஆண்டவா! உன் திருவிளையாடல்களுக்கு ஒரு அளவில்லையா???


Dec 8, 2010

சில Follow Up செய்திகள்!

நான் போன இடுகையில் "கார் வைத்திருப்பவர்கள் கவனத்திற்கு" என்று சில விசயங்களை எழுதியிருந்தேன். அதைப் படித்தவுடன் எங்கள் சிங்கப்பூர் கம்பனியின் இயக்குநர் என்னை தொலை பேசியில் அழைத்தார்.

"என்ன உலக்ஸ், நல்லாதான் எழுதி இருக்க. ஆனா, அந்த மாதிரி ஆக்ஸிடண்ட் எல்லாம் ஆகாமல் இருக்க என்ன வழின்னு சொன்னியா?"

"அதான் கவனமா ஓட்டணும்னு சொல்லி இருக்கேனே சார்"

"கவனமா பார்த்து ஓட்டுங்கனு பொதுவா சொன்னா போதுமா?"

"வேற என்ன சொல்லனும்?"

"நிறைய"

அவர் சொன்னதற்கு இணங்க எனக்கு தெரிந்த சில விசயங்களை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்:

01. காரை எப்போது எங்கு நிறுத்தினாலும் ஹேண்ட் ப்ரேக் போட்டுத்தான் நிறுத்த வேண்டும். அப்போதுதான் நாம் வண்டியை எடுக்கும்போது ஏதேனும் கவனக்குறைவால் மிக சிறிய தவறுகள் ஏற்பட்டால் கூட, ஹேண்ட் ப்ரேக் ரிலிஸாகாமல் இருப்பதால், உடனே சரி செய்து கொள்ள முடியும்.

02. அடிக்கடி வண்டியை சர்வீஸ் செய்து நல்ல கண்டிஷனில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

03. கோபமாக இருக்கும் எந்த தருணத்திலும் கார் ஓட்டக்கூடாது.

04. சிகனல்களை மதிக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

05. கார் ஒட்டும் போது எக்காரணத்தைக் கொண்டும் கைதொலை பேசி உபயோகிக்க கூடாது. அப்படி ஏதேனும் தலை போகும் அவசரமான அழைப்பு வந்தால், காரை ஒரு ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு, போன் பேசி முடித்துவிட்டு, பின்பு காரை ஓட்ட வேண்டும்.

06. சாலையில் செல்லும் போது நம் கண்ணில் எப்போதும் முன்னால் போகும் காரின் பின் டயர் தெரிய வேண்டும். அந்த அளவு தூரத்தில்தான் நம் கார் செல்ல வேண்டும். அப்போதுதான் 'சடன் பிரேக்' போட்டாலும், உடனே நம்மால் சுதாரித்துக்கொள்ள முடியும்.

07. இரவு பயணத்தை தவிர்ப்பது நல்லது.

08. ஹை வேயில் போகும் போது, என்ன ஸ்பீட் லிமிட்டோ அதை விட அதிகமாக போவதை தவிர்க்க வேண்டும்.

09. நெடும் பயணத்தின் போது அசதியினால் தூக்கம் வரும்போல் இருந்தால், எங்காவது நிறுத்தி, சிறிது நேரம் ஓய்வு எடுத்து விட்டு மீண்டும் காரை ஓட்டுவது நல்லது.

10. உடன் பயணிப்பவருடன் பேச நேர்ந்தால், நாம் பேசிக்கொண்டு இருந்தாலும் நம் கண்கள் எப்போதும் சாலையிலேயே இருக்க வேண்டும். திரும்பி திரும்பி பேசுதல் கூடாது.

******************************************************

போன மாதம் ஒரு இடுகையில் "நானும் சிக்ஸ் பேக்ஸ் ABSம்" என்று எழுதி இருந்தேன். நான் பல வருடங்களாக ஜிம்மும், யோகாவும், நடைப் பயிற்சியும் செய்து வந்தாலும் வயிறு மட்டும் குறையாமலே இருந்து வந்தது. 60 நாட்களுக்கு முன்பு என் வயிற்றின் அளவின் விபரம்:

மேல் வயிறு: 34 இன்ச்

நடு வயிறு: 35.5 இன்ச்

கீழ் வயிறு (பேண்ட் போடும் இடம்) : 34 இன்ச்

நான் எழுதியிருந்தவைகளை உண்மையாக கடைப்பிடிக்க ஆரம்பித்த உடன், குறிப்பாக உணவு பழக்கத்தை மாற்றிய உடன், என் வயிற்றின் அளவில் மிகப்பெரிய முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது.

நேற்று நான் ஜிம்மில் சரி பார்க்கையில் என் வயிற்றின் அளவுகள் முறையே:

மேல் வயிறு: 33 இன்ச்

நடு வயிறு: 34 இன்ச்

கீழ் வயிறு (பேண்ட் போடும் இடம்) : 33 இன்ச்

கட்டுரையின் முடிவில் நான் விளையாட்டாக இப்படி சொல்லியிருந்தாலும்,

"சிக்ஸ் பேக் வந்தவுடன் இப்போ இருக்கும் அனைத்து பேண்ட்களையும் என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை"

இப்போது உண்மையிலேயே பேண்ட்டுகளை என்ன செயவதென்று தெரியவில்லை. எல்லாமே லூஸாக மாறிவிட்டது.

சிக்ஸ் பேக் பெற முடியாவிட்டாலும், வயிற்றை நார்மலாக ஆக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை வந்துவிட்டது.

இந்த உடனடி மாற்றத்திற்கான முக்கியமான காரணமாக நான் நினைப்பது இரவில், இட்லி, தோசை, சாதம் போன்ற கார்போ ஹைட்ரேட் உணவுகளை தவிர்த்து, வெறும் இரண்டு சப்பாத்தியும் காய்கறிகளும், பழங்களும் சாப்பிடுவதுதான்.

நானும் முன்பு வயிற்றை குறைப்பது கஷ்டம் என்றுதான் நினைத்து வந்தேன். இப்போது அது ஒரு கஷ்டம் அல்ல என்பதை புரிந்து கொண்டேன். ஆரம்பத்தில் சப்பாத்திக்கு மாறும்போது ஒரு சில நாட்கள் அசதியாக இருந்தது. இப்போது பழகிவிட்டது, இப்போது வயிறு லேசாக உள்ளது. மனதில் ஒரு சந்தோசம் ஏற்பட்டுள்ளது.

நீங்களும் முயற்சிக்கலாமே!

******************************************************

தோழர் அதிபிரதாபன் வழிக்காட்டுதலினால் புது டெம்ப்ளேட் மாற்றியுள்ளேன். எப்படி இருக்கிறது என்று சொல்லவும்.

******************************************************

Dec 3, 2010

கார் வைத்திருப்பவர்கள் கவனத்திற்கு...?

நண்பர் ஒருவருக்கு அவரின் நண்பர் BMW காரை குறைந்த அளவிற்கு விற்க முன் வந்தார். பேசி முடிவானவுடன் நண்பரிடம் டிரையல் ரன்னுக்காக அவர் காரை நண்பரிடம் கொடுத்தார். சென்ற வாரம் நண்பர் தன் குடும்பத்துடன் அருகில் உள்ள ஒரு நீர் வீழ்ச்சிக்கு சென்றார். அது கொஞ்சம் மலை மேலே உள்ளது. அங்கே சென்று விட்டு வரும் போது சரியான மழை. சாதாரண காரை பல வருடங்கள் ஓட்டிவிட்டு BMW கார் ஓட்டத்துவங்குபவர்கள் மிக கவனமாக ஓட்ட வேண்டும். காரணம் BMW ஒரு அதிவேக கார். உள்ள உடகார்ந்து செல்லும்போது 150 கிலோமீட்டர் வேகத்தில் சென்றால் கூட நமக்கு ஒன்றுமே தெரியாது. அப்படி ஒரு ரதம் போல போகும். அதனால் மிக கவனமாக இருக்க வேண்டும். நண்பர் சந்தோசமாக பாடிக்கொண்டே வந்து கொண்டிருந்திருக்கிறார். பின்னால் இருந்த தன் இரண்டு வயது மகளிடம் திரும்பி பேசி, அவளுக்கு ஒரு முத்தம் கொடுத்துவிட்டு முன்பக்கம் திரும்பி பார்க்கையில், கார் ஓடு பாதையை விட்டு விலகி மலையிலிருந்து 15 அடி கீழே விழுந்து, தலை கீழான நிலையில் அப்படியே ஒரு 50 அடிதூரத்திற்கு இழுத்து சென்று ஒரு இடத்தில் மோதி நின்று இருக்கிறது. நண்பர் எப்படியோ சுதாரித்துக்கொண்டு, பின் கதவை உடைத்துக்கொண்டு வெளியே வந்து மற்றவர்களையும் வெளியே இழுத்து காப்பாற்றி விட்டார். நேரமோ மாலை 6.30. அந்த இடத்தில் யாரும் இல்லை. பிறகு கம்பனிக்கு போன் செய்து, அவர்கள் வந்து போலிஸ் வந்து எல்லாவற்றையும் கிளீயர் செய்து இருக்கிறார்கள். ஆண்டவன் புண்ணியத்தில் சிறு சிறு சிராய்ப்புகளுடன் மொத்த குடும்பமும் தப்பித்துவிட்டது. காரை கிரேன் வைத்து எடுத்து சென்றுள்ளாகள்.

நண்பர்கள் சிலர், 'அந்த காரை வாங்காதே. அபசகுனமாகப்படுகிறது" என்கிறார்கள். ஒரு சிலர், "BMW கார் என்பதால்தான் அவ்வளவு உயரத்தில் இருந்து விழுந்தும் சிறு காயங்களுடன் உயிர் பிழைத்து உள்ளீர்கள். மற்ற கார்கள் என்றால், இந்நேரம் அவ்வளவுதான்' என்கிறார்கள். நண்பர் குழம்பி போய் உள்ளார்.

எது எப்படியோ, மலையில் இருந்து வரும்போது, மழை பெய்து கொண்டிருக்கும்போது கவனமாக ஓட்டாமல், பின்னால் திரும்பி பார்த்து பேசிக்கொண்டே ஓட்டியது எவ்வளவு பெரிய தவறு?

*************************************************

சென்ற வாரம் தமிழ் நாட்டில், நண்பர் ஒருவரின் எதிர்த்த வீட்டில் நடந்த சம்பவம். சம்பந்தப்பட்ட நபர் அலுவலகத்திலிருந்து வீட்டிற்கு வந்து காரை வீட்டின் முன்னே உள்ள கார் பார்க்கில் பார்க் செய்துள்ளார். வீட்டின் உள்ளே வரும்போது அவரின் இரண்டு வயது பையன் நின்று கொண்டிருப்பதை கவனித்திருக்கிறார். கவனமாக காரை நிறுத்தி இருக்கிறார். ஆனால் ஒரு நிமிட அவகாசத்தில் அவரின் மகன் கார் கதவின் மிக அருகில் வந்து நினறதை அவர் கவனிக்கவில்லை. காரை நிறுத்தியவுடன் வேகமாக கதவை திறக்க, கதவு அருகில் நின்று கொண்டிருந்த அவர் மகன் மேல் வேகமாக இடிக்க, இடித்த வேகத்தில் அருகில் இருந்த சுவற்றில் அவன் மோத, ஒரு சில நிமிடத்தில் அவர் கண் முன்னே, அவர் பையன் இறந்துவிட்டான். சம்பவத்தை நேரில் பார்த்தவர் அதிர்ச்சியில் மயங்கி விழுந்து, இப்போது தீவிர சிகிச்சை பிரிவில் ஆஸ்பத்திரியில் உள்ளார்.

*************************************************

அடுத்த சம்பவத்தை பாருங்கள்:

பல மாதங்களுக்கு முன் மலேசியாவில் நடந்தது. இங்கு உள்ள வீடுகளில் எல்லாம் கார் நிறுத்தும் இடம் மிகப் பெரியதாக நீளமாக இருக்கும். அப்படிப்பட்ட இடத்தில் இரண்டு, மூன்று கார்கள் எல்லாம் நிறுத்துவார்கள். ஒருவர் தன் காரை எடுத்துக்கொண்டு அலுவலகத்துக்கு கிளம்ப, காரை ரிவர்ஸில் எடுக்கும்போது, காரின் அருகில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த அவரின் மூன்று வயது மகன் திடீரென காரின் பின்னால் வர, அவசரத்தில் இவர் காரை நிறுத்துவதற்கு பதில் ஆக்ஸிலேட்டரை அழுத்திவிட, கார் வேகமாக அந்த மகனின் மேல் மோதி............................

பெற்றோர்களின் கண் முன்னே அந்த பிள்ளை......

இதெல்லாம் எதனால் நிகழ்கிறது? என்னதான் விதி என்று நாம் ஒதுக்கிவிட நினைத்தாலும், உண்மையான காரணம் போதிய கவனமின்மைதான்.

கார் வைத்திருப்பவர்கள், அதிலும் சிறு குழந்தை வைத்திருப்பவர்கள் காரை எடுக்கும் போதும், வைக்கும் போதும், ரிவர்ஸ் எடுக்கும் போதும் மிக கவனமாக இருக்க வேண்டும்.

இல்லாவிட்டால், ஒரு நிமிடத்தில் நாம் செய்யும் தவறுகளுக்கு வாழ் நாள் முழுவதும் வருத்தப்படக்கூடிய சூழ்நிலை ஏற்படும்.

*************************************************

Static electricity in Petrol Stations:

video

As a continuation of the video about static electricity in which a girl had a fire accident on getting out of her car and directly touching the nosepiece, we come across a similar case:

With the generalisation of self-service facilities in petrol stations people should be warned about the outbreak of fires resulting from static electricity while they are pouring in petrol.

150 cases of this type of fire have been investigated and the results were very surprising.

1- Of the 150 cases, more happened to women than men, due to their habit of getting in and out of the vehicle while the petrol is being poured in.

2- In the majority of cases the people had re-entered their cars when the hose was still pouring petrol out (the danger of the triggers on the nosepieces). When they finished refuelling and got out to remove the hose pistol the fire began, as a result of the static electricity.

3- The majority of those affected used rubber-soled footwear and clothes of synthetic fibres.

4- Never use mobile phones when filling up with fuel.

5- It is well known that it is the vapour that comes from the petrol that burns and causes the fire when it makes contact with static charges.

6- In twenty-nine of the cases analysed, the people re-entered their vehicles and later touched the pistols during the petrol fuelling process. This happened in cars of different varieties of makes and models.

7- Seventeen fires occurred before, during or immediately after the cap of the petrol tank was removed and before starting to fill up with petrol.

8- The static charge often results from when a passenger rubs their clothes against the upholstery of the seats on getting in or out of the vehicle. To avoid this, it is recommendable that NOBODY gets in or out of the vehicle while the petrol is being poured in. Movement in or out should only be done BEFORE starting, or when the fuelling is finished and the petrol cap placed.

9- MAXIMISE THE PRECAUTIONS if the petrol has spilt or splashed onto the ground. Highly inflammable vapours are immediately produced which can be ignited by sparks of static electricity from the turning on of electronic equipment (mobile phones, remote controls, etc.) or by the ignition of the vehicle itself. BEFORE starting up the engine again, the spilt petrol must be gathered or neutralised by the petrol station staff.

LOADING PETROL:

IN YOUR VEHICLE: Stop, put the handbrake on and turn off the engine, radio and lights

NEVER: Never return to your vehicle while you are pouring in fuel.

AS A PRECAUTION: Get used to closing the car door on getting out or into the vehicle and in this way the static electricity will be discharged on touching something metallic.

After closing the door TOUCH THE METAL PART OF THE BODYWORK before touching the petrol pump pistol. By doing this the static electricity in your body will be discharged on the metal and not on the pistol.

RESPECT THE SAFETY REGULATIONS

As mentioned, we undertake this as a daily task, both inside and outside the company. The following bulletin aims to raise public awareness of this danger.

Source: Shell Safety Bulletin.

Dec 1, 2010

மிக்ஸர் மாதிரி!



எனக்கு உலக இலக்கியம் தெரியாது. உலக இசையைப் பற்றிய அறிவும் இல்லை. உலக சினிமாவும் அதிகம் பார்த்தது கிடையாது. தமிழ் படங்களைத்தவிர நான் பார்த்த வேற்று மொழிப்படங்கள் 'பிட்டு' படங்களாகத்தான் இருக்கும். ஒரு சராசரியான சாதாரண தமிழன் நான். இதற்காக என்றுமே வருத்தப்பட்டதில்லை நான். இசையை ரசிக்க, அனுபவிக்க உலக இசை தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்பதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. என்னை வேறு உலகத்திற்கு அழைத்துச்செல்லும் ஒரு இசையை யார் எனக்கு கொடுத்தாலும் அதை நான் ரசிப்பேன்.

எனக்கு இளையராஜாவின் இசை ஒன்று போதும். சோறு தண்ணீர் தேவையில்லை. இளையராஜாவின் பாடல்களை மட்டுமே கேட்டு என்னால் உயிர் வாழ முடியும் என்று நினைக்கிறேன். இளையராஜாவின் இசை என் ரத்தத்தில் கலந்துவிட்ட ஒன்று. தனி அறையில் அமர்ந்து இசைஞானியின் இசையை கேட்டு அழுவேன், சிரிப்பேன், நடனமாடுவேன் ஆம் நான் ஒரு எமோஷனல் இடியட்.

இப்போது நிறைய இசை அமைப்பாளர்கள் வந்துவிட்டாலும் எல்லோருமே எனக்கு இளையராஜாவுக்கு அப்புறம்தான். முதல் காதலியை எப்படி மறக்க முடியாதோ அப்படி எனக்கு இளையராஜா. அப்படி பட்ட இளையராஜாவின் இசையை யாராவது குறை சொன்னால் வருத்தமாக இருக்கிறது.

நல்ல படங்களை பார்த்து படத்தோடு ஒன்றிவிடுவது என் வழக்கம். அழுகை வந்தால் அழுவேன், சிரிப்பு வந்தால் சிரிப்பேன். இது உலக படம் போல் இல்லை, உலக இசை போல் இல்லை என்றெல்லாம் சொல்ல மாட்டேன். என் ஊரில் எனக்கு தேவையானது கிடைக்கும்போது, நான் தேவையில்லாமல் அடுத்த ஊரை நாடுவதில்லை.

ஒரு படத்தை பார்த்துவிட்டு கண்கள் குளமாகலாம். ஆனால், விமர்சனங்களை பார்த்து கண்கலங்க முடியுமா? ஆம். நான் இன்னும் நந்தலாலா பார்க்கவில்லை. இன்னும் மலேசியாவில் வெளியாகவில்லை. ஆனால் நண்பர்களின் அனைத்து விமர்சனங்களையும் படித்துவிட்டேன். விமர்சனங்கள் படித்தே என் கண்கள் கல்ங்குகிறது. ஓரளவிற்கு படத்தை அனைவருமே என் கண் முன்னால் நிறுத்திவிட்டார்கள். எப்போது பார்க்க முடியும் என்று தெரியவில்லை.

நேற்று நந்தலாலாவின் பேக் க்ரவுண்ட் இசையை கேட்டு கலங்கி போனேன். எவ்வளவு அற்புதமான கலைஞன்!


இப்படி நம்மால் இந்த படத்தை பார்க்க முடியவில்லையே என நினைத்து வருந்தி டிவி சேனல்களை திருப்பிக்கொண்டிருந்த போது, ஒரு சேனலில் 'சின்னத்தம்பி' படம் ஆரம்பமானது. ஒரு 10 நிமிடம் பார்க்கலாம் என்றுதான் பார்க்க ஆரம்பித்தேன். ஆனால், என்னால் படம் முடியும் வரை எழுந்து செல்ல முடியவில்லை. அற்புதமான படம், நல்ல இசை, பாவாடை சட்டையில் இளமையான குஷ்பு, பிரபுவின் அசாத்தியமான நடிப்பு, கவுண்டமணியின் நகைச்சுவை என அனைத்தும் கலந்த அட்டகாசமான கலவை.

ஒரு இருபது வருடம் பின்னோக்கி போய்விட்டேன். பாருங்கள், இத்தனை வருடங்கள் கழித்தும் அந்த படத்தை பார்க்கும்போது முன்பு பார்த்த அதே உணர்வுகள் ஏற்படுகிறது. "போவோமா ஊர்கோலம்" பாடல் காட்சியை பார்க்கும் போது நான் இந்த உலகத்திலேயே இல்லை. சிறிது நேரம் கழித்து தான் உணர்ந்தேன், எனக்கு கல்யாணம் ஆகிவிட்டது, இரண்டு பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள் என்று.

சுந்தர் சி இப்போது சின்னத்தம்பி படம் பார்த்தால் ரொம்ப வருத்தப்படுவார். ஏன் என்று கேட்கின்றீர்களா? நீங்களே யோசித்துக்கொள்ளுங்கள். எல்லாவற்றையும் நானே சொல்ல முடியுமா என்ன?



**************************************************************

பாராளுமன்றம்  13 நாட்களாக முடங்கி கிடக்கிறது. காங்கிரஸ் கூட்டுக்குழு அமைக்க ஒப்புக்கொள்ள மறுக்கிறது. எதிர்கட்சிகளும் விடுவதாக இல்லை. கர்நாடகாவில் ஊழல் எடியூரப்பாவை முதலமைச்சராக இருக்க அனுமதித்துவிட்டு, மத்தியில் பாஜாக ஊழலை எதிர்த்து போராடுவதில் என்ன நியாயம் என்று தெரியவில்லை. இதற்கு முன்பு அமைக்கப்பட்ட கூட்டுக்குழு அறிக்கைகளினால் எந்த ஒரு பலனும் இல்லை என்று தெரிந்தும், காங்கிரஸ் ஏன் அமைக்க மறுக்கிறது என்றும், எதிர்கட்சிகள் ஏன் வற்புறுத்துகின்றன் என்றும் தெரியவில்லை.

பாராளுமன்றம் முழுவதுமாக முடங்கும் பட்சத்தில் பாதிக்கப்ப்டபோவது மக்களாகிய நாம் தான். இதற்கு மாற்று வழி என்ன? குடியரசு தலைவர் தலையிட்டு ஏதேனும் செய்ய முடியுமா?

சட்டம் தெரிந்த யாராவது விளக்கினால் நல்லது. அறிந்து கொள்ள ஆவலாய் உள்ளேன்.

**************************************************************

நேற்று எனக்கு இப்படி ஒரு மெயில் வந்தது:

"Indians r poor but India is not a poor country". Says one of the swiss bank directors. He says that "280 lac crore" of Indian money is deposited in swiss banks which can be used for 'taxless' budget for 30 yrs. Can give 60 crore jobs to all Indians. From any village to Delhi 4 lane roads.Forever free power suply to more than 500 social projects. Every citizen can get monthly 2000/- for 60 yrs. No need of World Bank & IMF loan. Think how our money is blocked by rich politicians. We have full right against corrupt politicians. Itna forward karo ki pura INDIA padhe. Take this seriously, You can forward jokes, then why not this?

எனக்கு இந்த மெயிலை படித்தவுடன் சிரிப்புத்தான் வந்தது. விசயம் உண்மையாக இருக்கலாம். ஆனால், இதை பல நபர்களுக்கு அனுப்புவதால் என்ன மாற்றம் நிகழ்ந்துவிடப்போகிறது?

எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.

உங்களுக்கு தெரிந்தால் எனக்கு சொல்லுங்கள். நானும் தெரிந்து கொள்கிறேன்.

**************************************************************