Nov 26, 2010

விவசாயி ஆக ஆசை


எங்கள் கொள்ளு தாத்தா ஒரு நாலு ஏக்கர் நிலம் வைத்திருந்தாராம். அப்பா சொல்லியிருக்கிறார். ஆனால் அந்த நிலம் என்ன ஆனது? என்று தெரியவில்லை. அது உண்மையான செய்தியா என்றும் சரிவர தெரியவில்லை. அப்பா ரிடையர்மெண்ட் ஆன போது வந்த பணத்தில் குத்தகைக்கு நிலத்தை எடுத்தார். ஆனால், அவர் சாகுபடி பண்ணாமல், ஒரு சொந்தக்காரரிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்தார். அவரோ அப்பாவை நன்றாக ஏமாற்றிவிட்டார். இதையெல்லாம் பார்த்த போது எனக்கும் நிலம் வாங்கி அதில் நெல், கரும்பு, உளுந்து என்று பயிரிடவேண்டும் என்று ஆசை இருந்தது. ஆனால் அப்போது படித்துக்கொண்டிருந்தேன். சிங்கிள் டீ வாங்கவே அப்பாவின் தயவை நாடிய காலம் அது.




ஒரு வழியாக நானும் ரெண்டு ஏக்கர் நிலம் வாங்கினேன். நான் அந்த வயலை பார்க்கும் போது ரெண்டு ஏக்கரில் வாழை இருந்தது. நான் ரெஜிட்ரேஷன் செய்து முடித்ததும் வாழையை முழுவதும் வெட்டிவிட்டு, நிலத்தை உழுது கொடுத்துவிட்டார்கள். நானும் வாழை போட வேண்டும் என்ற ஆசையில் ஏற்கனவே குத்தகை எடுத்து இருந்தவரை அணுகினேன். வருடத்து எவ்வளவு கிடைக்கும்? என்றேன். ஒரு ஏக்கருக்கு 21,000 ரூபாய் கிடைக்கும் என்றார். என் பைனான்ஸ் மூளை நிலத்தை வாங்கிய பணத்துக்கு ஒரு வருடத்து வட்டியை சரி பார்க்க, வருமானம் வட்டியை விட மிகக்குறைவாக இருக்கிறதே என்று நினைத்து, வாழை போடாமல் நிலத்தை அப்படியே விட்டு வைத்துவிட்டு மலேசியா வந்துவிட்டேன். என்னுடைய விவசாயி ஆகும் ஆசை நிறைவேறாமல் போய்விட்டது.

இந்த முறை செல்லும் போது ஏதாவது விவசாயம் செய்யலாம் என்று நினைத்தால் பக்கத்தில் உள்ள 100 ஏக்கரையும் ஒருவர் வாங்கி பிளாட் போட்டு விற்றுக்கொண்டிருக்கிறார். என்னுடைய நிலத்தையும் வாங்கி கொள்வதாகவும், நான் வாங்கிய விலையைவிட மூன்று மடங்கு தருவதாகவும் சொன்னார். நான் வேண்டாம் என்று சொல்லி வந்துவிட்டேன். இப்போது அந்த நிலம் யாருக்கும் பயன்படாமல் அப்படியே இருக்கிறது.



மலேசியாவில் உள்ள வீட்டில் கார்டன் வைக்க மிகப்பெரிய இடம் வீட்டை சுற்றிலும் இருக்கிறது. எனக்கு நிறைய காய்கறிகள் பயிரிட வெண்டும் என்று நிறைய ஆசை. நானும் என்ன என்னவோ செய்து பார்த்துவிட்டேன், ஒரு செடியும் வர மாட்டேன் என்கிறது. காரணம் வீடு ரோடிலிருந்து மிக உயரம். வீட்டை உயர்த்துவதற்கு நிறைய கல்லும், அரளை கற்களும் போட்டு மேடு ஆக்கி இருக்கிறார்கள். அதனால் என்னால் அதிக ஆழம் வெட்டி பயிரிட முடியவில்லை.


வீட்டில் ஒரு ஐந்து வாழை மரம் உள்ளது. ஒவ்வொரு தாரிலும் சுமார் 135 வாழக்காய்கள் வருகின்றது. அதை சாப்பிடவோ, வாங்கவோ இங்கே ஆள் கிடையாது. வீட்டை சுற்றிலும் பூச்செடிகள் வைத்திருக்கிறேன். இது என்னுடைய விவசாய ஆசையை ஓரளவு பூர்த்தி செய்கிறது.

எனது பக்கத்து வீட்டுக்காரர் ஒரு மலாய்க்காரர். அவரை நான் அடிக்கடி கவனிப்பதுண்டு. அதிகம் பேச மாட்டார். இயற்கையை மிகவும் நேசிப்பவர் என்பதை சில நாட்களிலேயே தெரிந்து கொண்டேன். வீட்டின் ஒரு பகுதியில் ஒரு குடில் மாதிரி அமைத்து அதில் ஊஞ்சல் கட்டி வைத்துள்ளார். நான் வீட்டிற்கு சென்றவுடன் கதவை சாத்தினால், காலையில்தான் வெளியில் வருவது வழக்கம். பிறகுதான் அவரை கவனித்தேன். மாலை வேளைகளில் அந்த ஊஞ்சலில் ஆடிக்கொண்டிருப்பார். தெருவையும், வானத்தையும் பார்த்துக்கொண்டு இருப்பார்.

அவர் ஆடிக்கொண்டிருக்கும் போது ஒருசில குருவி மாதிரி பறவைகள் அங்கே வரும். ஒரு நாள் அந்த குடிலின் மேலே ஒரு நெட் வைத்து கட்டிக்கொண்டிருந்தார். எதற்கு என்று யோசித்தேன், பிறகுதான் தெரிந்தது, அந்த குருவிகள் உட்கார இடம் இல்லாமல் சிரமப்பட்டதால், அந்த வலையை கட்டினார் என்று. அந்த குருவிகளிடம் என்ன பேசுவார் என்று தெரியாது. ஆனால், அவைகளை பார்த்து ரசித்துக்கொண்டு இருப்பார். இரவு வெளிக்கதவை பூட்ட எந்த நேரத்தில் வந்தாலும் அங்கு இருப்பார். காலையில் வாக்கிங் செல்ல போகும் போதும் ஏதாவது அங்கே வேலை செய்து கொண்டு இருப்பார். எப்போது தூங்குவார் என்று தெரியாது.

பெரிய பெரிய சட்டிகள் வாங்கி நிறைய செடிகள், பூச்செடிகள் பயிருகிறார். வெற்றிலை கொடி கூட வைத்திருக்கிறார். தீவாவளி அன்று கூட வெற்றிலை கிடைக்காமல் அவர் வீட்டில்தான் வாங்கினேன். காலையில் தொழுகை முடிந்து வந்தார் என்றால் ஒரு இரண்டு மணி நேரம் செடிகளை பராமரிப்பார். அடிக்கடி சுத்தம் செய்வார். மாலை வேளைகளிலும் அப்படியே. அவர் மனிதர்களிடம் அதிகம் பேசி பார்த்ததில்லை. இரண்டு மகன்கள், இரண்டு மகள்கள். அவர் மனைவிடம் கூட அதிகம் பேசி நான் பார்த்ததில்லை.

எப்போதும் செடிகளுக்கு தண்ணீர் ஊற்றிக்கொண்டு, அவைகளை சரி செய்து இருப்பதை பார்த்து, நேற்று அவரிடம் கேட்டேன்,

"சார், எப்போதும் கார்டனில் அதிக நேரம் செலவிடுகின்றீர்களே? எப்போதும் தண்ணீர் ஊற்றிக்கொண்டும், அவைகளை பராமரித்துக்கொண்டும் இருக்கின்றீர்களே? ஏன்?"

அதற்கு அவர் சொன்ன பதில்,

"நமக்கு பசிக்குதுன்னா, வாய்விட்டு கேட்கிறோம். நமக்கு உடம்பு சரியில்லனா டாக்டர் கிட்ட போறோம். இதுங்க எல்லாம் என்ன பண்ணும். நாமதான் அவைகளை புரிந்து கொண்டு அவைகளுக்கு வேண்டியவைகளை செய்யணும்"

நல்ல குணம், மனம் படைத்த மனிதர்கள், இயற்கையை நேசிக்கும் மனிதர்கள் உலகம் முழுக்க இருக்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதர் என் பக்கத்து வீட்டுக்காரராக இருப்பதில் எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி.

இனி, கிடைக்கும் நேரத்தில் நானும் என் கார்டனில் நேரத்தை செலவழிக்கப் போகிறேன்.




Nov 24, 2010

மிக்ஸர் - 24.11.2010

எங்கள் பகுதிக்கு நேற்று மலேசியாவின் முன்னாள் பிரதமர் துன் டாக்டர் மகாதீர் முகமட் வந்திருந்தார். அவரைப்பற்றி உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கலாம். தெரியாதவர்களுக்காக: அவர்தான் மலேசியாவை உலக அளவிற்கு உயர்த்தியவர். அவர் ஒரு மருத்துவர். லங்காவியில் பிறந்தவர் படிப்படியாக முன்னேறி பிரதமரானவர். மலேசியாவை 22 வருடம் தன் பிடியில் வைத்திருந்தவர். தான் உச்சத்தில், நல்ல புகழில் இருக்கும்போதே பிரதமர் பதவியையும், கட்சியின் தலைமை பொறுப்பையும் விட்டுக்கொடுத்தவர். அவர் 2003 ஆம் ஆண்டு பதவியில் இருந்து விலகினார். இப்போது அவருக்கு வயது 86. மூன்று முறை ஹார்ட் சர்ஜரி செய்தவர். இப்பொது பார்த்தாலும் ஒரு கல்லூரி மாணவனைப் போல காட்சியளிப்பவர். 86 வயதிலும் சுறுசுறுப்பாக இயங்குபவர். இன்னமும் அவருடைய பேச்சுக்கள், கருத்துகள் மலேசியாவில் முக்கியமாக கவனிக்கப்படுகிறது. அவர் பிரதமராக இருந்த போது அமெரிக்கா போன பொழுது, அமெரிக்காவில் இருந்து கொண்டே அமெரிக்காவை பற்றி விளாசித்தள்ளியவர். அவரைப்பற்றி எழுதவேண்டுமானால், தொடர் கட்டுரையாகத்தான் எழுத வேண்டும். எனக்குப் பிடித்த உலகத் தலைவர்களில் ஒருவர். அவருக்கு வந்த பரிசுப்பொருட்களை மட்டும் வைத்து மிகப் பெரிய பங்களா (Galeria Perdana) லங்காவியில் இருக்கிறது. அதை சுற்றிப்பார்க்கவே பல மணிநேரம் ஆகும்.

அப்படிப்பட்ட மனிதர்தான் நேற்று எங்கள் பகுதிக்கு வந்தார். காலை 8.30க்கு ஒரு அரசாங்க ஹாலில் சொற்பொழிவு, பிறகு சில இடங்களுக்கு விஜயம் செய்தார். நான் வாக்கிங் செல்லும் பகுதியில்தான் அந்த ஹால் உள்ளது. நான் அந்த இடத்தை கடக்கையில் காலை மணி ஆறு. ஒரு போலிஸ் இல்லை. எந்தவிதமான சோதனையும் இல்லை. ரோட்டில் யாருமே இல்லை.அந்த ஹாலை ஒட்டியுள்ள ஒரு சில எலக்ட்ரிக் கம்பங்களில் ஒரு மூன்று அடி அளவில் உள்ள போஸ்டர் தொங்கிக்கொண்டு இருந்தது. எங்கும் ஒரு கட் அவுட் கூட இல்லை. யாரும் அவருக்கு கருப்புக்கொடியோ இல்லை எந்த ஒரு எதிர்ப்பும் காட்டவில்லை. மக்கள் மிகச்சாதாரணமாக அவர்கள் வேலைகளை செய்து கொண்டு இருந்தார்கள். அவர் வந்ததும் தெரியவில்லை. போனதும் தெரியவில்லை.

நான் ஒரு ஒருமுறை ஒரு முக்கியமான வேலை விசயமாக சென்னை சென்றிருந்த போது அப்போதைய முதல்வர் எங்கோ செல்வதற்காக சாலையில் போலிஸ்காரர்கள் ஒரு மணி நேரம் யாரையும் போக அனுமதிக்காமல் நிறுத்தி வைத்திருந்தார்கள். திருச்சிக்கோ அல்லது அருகில் உள்ள ஊருக்கோ முதல்வரோ அல்லது பெரும்தலைகளோ வரும் பட்சத்தில் நாங்கள் எல்லாம்.....சரி, வேண்டாம் விடுங்கள்!!!!

இந்தியாவைப் பற்றி சொல்ல எவ்வளவோ நல்ல விசயங்கள் இருக்கிறது.

**************************************************

சந்தோசத்தை அடைய குஷ்வந்த் சிங் என்ன சொல்கிறார் பாருங்கள்:

EIGHT CLUES TO HAPPINESS

By- KHUSHWANT SINGH

Having lived a reasonably contented life, I was musing over what a person should

strive for to achieve happiness. I drew up a list of a few essentials which I

put forward for the readers' appraisal.

1. முதலில் தேவையான முக்கியமான விசயம் நல்ல உடல்நிலை. நல்ல உடல்நிலை இல்லை என்றால் உங்களால் சந்தோசமாகவே இருக்கமுடியாது. ஒரு சின்ன தலைவலி கூட உங்கள் சந்தோசத்தை கெடுக்கலாம்.

2. இரண்டாவது, உங்களின் பேங்க் பேலன்ஸ். அதற்காக கோடிக்கணக்கில் உங்களின் சேமிப்பு இருக்க வேண்டும் என்று அவசியமில்லை. உங்களுக்கு எந்த அளவிற்கு தேவையோ அந்த அளவிற்காகவாவது இருக்க வேண்டும். உதாரணமாக குடும்பத்துடன் அடிக்கடி வெளியில் செல்ல, தியேட்டர் சென்று படம் பார்க்க, விடுமுறையை கழிக்க ஒரு மலைப்பிரதேசத்திற்கோ அல்லது ஏதாவது உங்களுக்கு பிடித்த இடத்திற்கோ செல்லவாவது உங்களிடம் பணம் எப்போதும் இருக்க வேண்டும். உங்களிடம் தேவையான பணம் இல்லை என்றாலோ, எப்போதும் கடனுடனே வாழ்க்கை இருந்தாலோ, உங்களால் சந்தோசமாக வாழ்க்கையை வாழமுடியாது.

3. மூன்றாவது உங்களுக்கே உங்களுக்கு என்று ஒரு சின்ன வீடாவது இருக்க வேண்டும். வாடகை வீடு எப்போதுமே உங்களுக்கு சந்தோசத்தை தராது. அதுவும் உங்கள் வீட்டில் ஒரு கார்டன் வைக்கும் அளவிற்கு இடம் இருந்து, அதில் ஒரு மரமோ செடியோ வைத்து வளர்த்து வந்து அதை தினமும் பராமரித்தீர்கள் என்றால், அதில் கிடைக்கும் சந்தோசத்திற்கு அளவே இல்லை.

4. நான்காவது, ஒரு நல்ல பரஸ்பரம் புரிந்து கொள்ளக்கூடிய ஒரு துணை அவசியம். அது கணவனோ அல்லது மனைவியோ அல்லது நண்பராக கூட இருக்கலாம். இருவருக்கும் கருத்துவேறுபாடு இருந்து அப்படியே சேர்ந்து வாழும் பட்சத்தில், உங்கள் வாழ்க்கை எப்போது அமைதியாக இருக்காது. கஷ்டப்பட்டு பிடிக்காமல் வாழ்வதைவிட விவாகரத்து எவ்வளவோ மேல்.

5. ஐந்தாவது, நம்மைவிட நல்ல முறையில் பணத்தால், பதிவியால் முன்னேறியவர்களை பார்த்து பொறாமைப்படுவதில் தவறில்லை. ஆனால், முன்னேற எந்த ஒரு முயற்சியும் எடுக்காமால் எப்போதும் அடுத்தவர்களை கம்பேர் செய்து பொறாமைப்பட்டுக்கொண்டே வாழ்க்கையை வாழ்வது அவ்வளவு நல்லது அல்ல,

6. ஆறாவதாக, நாம் எப்பொழுதும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். ஒரு பொழுதும் நாம் மற்றவர்களுடைய வெறும் வாயை மெல்வதற்கு அவல் ஆகிவிடக்கூடாது. ஏனென்றால் நாம் விழித்துக்கொள்ளூம் முன்னர் அவர்களுடைய கிசுகிசுப்புகள் பேச்சுகள் நம்மை பலமாக பாதித்திருக்கக்கூடும்.

7. ஏழாவதாக நல்ல சில ஹாபிஸை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அது கார்டனிங்காகவோ, புத்தகங்கள் படிப்பதாகவோ, எழுதுவதாகவோ, பெயிண்டிங்காகவோ, விளையாட்டோ அல்லது நல்ல இசையை கேட்பதாகவோ கூட இருக்கலாம். கிளப்புக்கோ அல்லது பார்ட்டிகளுக்கோ சென்று தண்ணி அடிப்பது எல்லாம் நேரத்தை விரயமாக்கக்கூடிய விசயம்.

8. எட்டாவதாக, தினமும் காலையிலும், மாலையிலும் ஒரு 15 நிமிடமாவது ஒதுக்கி நாம் நம்மை ஒரு சுயசோதனைபோல் செய்துகொள்வது நல்லது. காலையில் முதலில் ஒரு 10 நிமிடம் நம்மை நாமே கேள்வி கேட்டுக்கொள்வது நல்லது, என்ன செய்தோம்? என்ன செய்கிறோம்? செய்வதெல்லாம் சரியா? அதனால் ஏதேனும் பலன் இருக்கிறதா? அடுத்த ஒரு ஐந்து நிமிடம் இன்று என்ன செய்யவேண்டும்? என்று ஒரு காகிதத்தில் ஒரு லிஸ்ட் எழுதி வைத்துக்கொள்வது நல்லது. அதே போல் மாலையிலும் அதே போல் நம்மை நாமே கேள்விகள் கேட்டுக்கொண்டு நம்மை தயார் படுத்திக்கொள்வது எப்போதும் நல்லது.


RICHNESS is not Earning More, Spending More Or Saving More, but ...

"RICHNESS IS WHEN YOU NEED NO MORE"

**************************************************