Sep 30, 2009

அவர்களும் பாவம் இல்லையா?

நேற்று எதேச்சையாக "சிவா மனசுல சக்தி" படம் பார்க்க நேர்ந்தது. அதில் ஒரு சீன். கதையின் நாயகன் ஜீவா, கதாநாயகி சக்தியை பார்த்துவிட்டு வந்தவுடன் வீட்டில் தங்கையிடமும், டியூசன் படிக்கும் குழந்தைகளிடமும் இப்படி விவரிக்கிறார்:

" நான் டிரையினில் ஒரு பெண்ணைப் பார்த்தேன். அவள் பெயர் சக்தி"

" எப்படி இருப்பாங்க"

" ஐஸ்வர்யா ராய் தான் இது வரை அழகுனு நினைத்திருந்தேன். இனிமேல் அப்படி நினைக்க மாட்டேன். சக்தி ஐஸைவிட 100 சதவீதம் அழகு"

"ஓஓஓஓ" - குழந்தைகள்

" சரி, ஒரு 50 சதவீதம் கூடுதல் அழகு"

"ஓஓஓஓஓஒ"

" சரி அவங்களை மாதிரி அழகு"

உடனே தங்கை சக்தியை பார்க்க விருப்பப் படுகிறாள். அம்மா ஊர்வசியும் பார்க்க ஆசைப் படுகிறார். அனைவரும் சக்தி வேலை பார்ப்பதாகச் சொல்லப் படும் தாய் ஏர்வேஸ் செல்கிறார்கள். முதலில் சக்தி விமான பணிப்பெண் உடையில் வருவது போல் கற்பனை பண்ணி சந்தோசப் படுகிறார். ஆனால் சிறிது நேரம் கழித்து வேறு ஒருவர் வருகிறார். வருவது நடிகை ஷகிலா.

உடனே அம்மா, தங்கை, நடிகர் சந்தானம் உள்பட அனைவரும் சிரிக்கிறார்கள். ஷகிலா சொல்லுவார், " நான் மேட்ரிமோனியல் காலத்தில் அப்ளை செய்திருந்தேன். என் பெயர் சக்தி. நீங்கள் சிவாவா?"

" நான் பார்க்க வந்த ஷக்தி நீங்கள் இல்லை. நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் சிவாவும் நானில்லை"

உடனே அனைவரும் "இவங்கதான் ஐஸ்வர்யாராயைவிட அழகா?" என்று சிரி சிரி என்று சிரிக்கிறார்கள். இந்த காட்சியை நகைச்சுவைக்காக வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால், எனக்கு துளி கூட சிரிப்பு வரவில்லை. குண்டாக உள்ள அனைவரையும் கேவலப் படுத்துவது போல் உள்ளது.

எனக்கு தெரிந்து என் நண்பர் ஒருவர் வீட்டில் அவர் பெண் குண்டாக இருந்த ஒரே காரணத்தால் எந்த வரனும் அமையாமல் அவர்கள் அடைந்த வேதனையும், அந்த பெண் பட்ட வேதனையும் எனக்குத்தான் தெரியும்.

"அவர்கள் குண்டு என்பதற்காக சிரிக்கவில்லை. ஷகிலா என்பதற்காக சிர்த்தார்கள்" என்று சொன்னால் கூட அதுவும் தவறுதான். அழகு என்பது உடலிலோ, நாம் உடுத்தும் உடையிலோ இல்லை. மனதில்தான் உள்ளது. புற அழகு அழியக்கூடிய ஒன்று. அக அழகு மட்டுமே நிலைத்து இருக்கும்.

ஏன் தான் இப்படிப்பட்ட சீன்களை படத்தில் வைக்கிறார்களோ தெரியவில்லை.

ஏதோ எழுத வேண்டும் என்று தோன்றியது. எழுதிவிட்டேன்.

6 comments:

Anonymous said...

ஒன்னும் சொல்ல தோனவில்லை.. ஒரு வேலை நானும் அந்த காட்சியில் சிரித்தேன் என்ற குற்ற உணர்வோ?

அமுதா கிருஷ்ணா said...

ஆமாம்,குண்டு, கருப்பு, குட்டை இப்படி கிண்டலுக்கு படங்களில் அளவேயில்லை...கண்டிக்கத்தக்கது...

எவனோ ஒருவன் said...

ஆனால், எனக்கு சிரிப்பு வந்தது. சாதாரணமாக, மற்றவர்கள் சிரிக்காமல் இருக்கும் இடங்களில் கூட எனக்கு சிரிப்பு வந்துவிடும்.

அட விடுங்க ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு மாதிரி. நமக்கு, சினிமான்னா சினிமாதான், வேறு ஒன்றும் இல்லை. ஆனால் சில செண்டிமெண்ட் காட்சிகள் மனதைப் பாதித்தது உண்டு.

என். உலகநாதன் said...

//ஒன்னும் சொல்ல தோனவில்லை.. ஒரு வேலை நானும் அந்த காட்சியில் சிரித்தேன் என்ற குற்ற உணர்வோ?//

வருகைக்கு நன்றி நண்பா!

என். உலகநாதன் said...

//ஆமாம்,குண்டு, கருப்பு, குட்டை இப்படி கிண்டலுக்கு படங்களில் அளவேயில்லை...கண்டிக்கத்தக்கது...//

உங்கள் வருகைக்கும் கருத்திற்கும் நன்றி மேடம்.

என். உலகநாதன் said...

//அட விடுங்க ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு மாதிரி. நமக்கு, சினிமான்னா சினிமாதான், வேறு ஒன்றும் இல்லை. ஆனால் சில செண்டிமெண்ட் காட்சிகள் மனதைப் பாதித்தது உண்டு.//

வருகைக்கு நன்றி நண்பா!